• ΑΡΘΡΟ ΜΑΚΗ 2020

    ΟΤΑΝ Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΕ ΣΥΧΓΡΟΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ – ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Μέχρι πρότινος, παρακολουθούσα ανελλιπώς σχεδόν όλες τις ενημερωτικές τηλεοπτικές εκπομπές. Είχα την εντύπωση ότι ήταν απαραίτητο να γνωρίζω τα επιχειρήματα που επιστρατεύονται από κάθε πλευρά για να μπορώ να διαμορφώσω, όχι μόνο άποψη αλλά και επιχειρήματα.

    Σταδιακά, σταμάτησα να παρακολουθώ τηλεόραση, η οποία μένει μόνιμα κλειστή, αφού η κενολογία διάφορων κύκλων αναπαράγεται με ταχύτατο ρυθμό. Σαν να μην έφτανε αυτό, η «ελίτ» του διαδικτύου την αντιμετωπίζει με σοβαρότητα, προσφέροντας σε βάθος αναλύσεις για την κάθε ανοησία.

    Παρόλο που τα social media είναι ένα σπουδαίο μέσο διεξαγωγής δημόσιου διάλογου, αισθάνομαι, πλέον, την ίδια κόπωση με εκείνη που μου προκαλεί η τηλεόραση. Είναι εξαιρετικά απογοητευτικό να διαβάζεις κείμενα και αναρτήσεις σοβαρών ανθρώπων που απλώς καθρεφτίζουν τον κάλπικο λόγο και τη φτήνια των λέξεων των κομμάτων και των παραγόντων της αντιπολίτευσης αλλά και του κάθε λογής «παραπονεμένου».

    Η υποχώρηση του σοβαρού και μετρημένου λόγου και η παράλληλη «επικράτηση» του λαϊκισμού, έχουν πολλαπλές συνέπειες. Ο λαϊκισμός έχει διαχυθεί και στο τελευταίο κοινωνικό κύτταρο, συμπαρασύροντας χωρίς εξαιρέσεις το «έξυπνο» και το «ανόητο», το «σωστό» και το «λάθος», το «νόμιμο» και το «παράνομο».

    Ο λαϊκισμός, βέβαια, δεν εμφανίστηκε το 2020. Πάντα υπήρχε, ως κυρίαρχη τάση. Μόνο που παλαιότερα καταλαβαίναμε ότι πίσω από τις κενές περιεχομένου λέξεις κρυβόταν το «ξέρουμε ποιο είναι το σωστό, αλλά θέλουμε την καρέκλα για να το κάνουμε εμείς». Πλέον, πίσω από τα λόγια του  θίασου των λαϊκιστών κρύβεται το «σωστό είναι ό,τι μας συμφέρει».

    Δεν πρόκειται δηλαδή για μερική στρέβλωση, αλλά για την απώλεια του νοήματος της πολιτικής, αφού το «πολιτικό» ταυτίζεται με το «ορθολογικό». Αν οι λέξεις δεν έχουν πια νόημα, τότε τίποτε δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το γελοίο και το ανήθικο. Έτσι, σταδιακά οδηγούμαστε στην απώλεια της λεγόμενης «κριτικής σκέψης». Οι λέξεις είναι φορείς του πολιτισμού, νοηματοδοτούν τον κόσμο μέσα και γύρω μας και αναπαριστούν εσωτερικευμένες έννοιες και νοήματα που έχουμε κατακτήσει με κόπο και κόστος. Καθώς το φαινόμενο του λαϊκισμού εξελίσσεται, παρατηρούμε ότι καθολικές έννοιες διαστρεβλώνονται σε βαθμό που οι άνθρωποι είναι ανίκανοι πρώτα να κατανοήσουν και στη συνέχεια να συμφωνήσουν σε έναν κοινό ορισμό.

    Αν πάρουμε, για παράδειγμα, τη λέξη «δικαιοσύνη», θα διαπιστώσουμε ότι αποκτά ολοένα και περισσότερο ασταθές νόημα, αφού δεν αλλάζει απλώς ο ορισμός της έννοιας, αλλά και το συναισθηματικό φορτίο που προκαλεί. Αν η λέξη «δικαιοσύνη» έχει επενδυθεί με εμπιστοσύνη, στο άκουσμα της θα αισθανθούμε ανακούφιση, ηρεμία, σιγουριά. Αν όμως η συναισθηματική της επένδυση έχει διαβρωθεί, νιώθουμε δυσφορία, οργή ή και θλίψη.

    Ο έμμεσος τρόπος στρέβλωσης των λέξεων επιτυγχάνεται με βάση τη συμπεριφορά των εκάστοτε «αρχόντων» – αυτοί αποτελούν το role-model. Ο άμεσος, μέσω της διάβρωσης των θεσμών. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό για τους λαϊκιστές  να αλώσουν τους θεσμούς, ώστε να μπορούν να αλλάζουν το «άσπρο» σε «μαύρο» και αντίστροφα, χωρίς καμιά αντίσταση. Κάποιες φορές, μάλιστα, σε βαθμό που μοιάζει να μην μιλούν την κοινή γλώσσα, αλλά τη δική τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι λαϊκιστές επιτυγχάνουν τόσο τον κοινωνικό κατακερματισμό, όσο και μια βαθιά πολιτισμική οπισθοδρόμηση. Γι΄ αυτό είναι στο χέρι του κάθε ενός από εμάς, μαζί με το scroll down στα social media, να τους απομονώσουμε. Ίσως η πρώτη μέρα μακριά τους, να είναι λίγο πιο ελπιδοφόρα.

     

    Αντρέας Ελευθερίου
    Πρόεδρος ΝΕΔΗΣΥ

  • δελτιο τυπου new abstract feb 2020

    e-κλογικοι καταλογοι – Του Σταυρου Πιερουλλη

    Στα πλαίσια της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (e-governance) με στόχο το ριζικό μετασχηματισμό των υφιστάμενων διαδικασιών και για να καταστεί η δημόσια διοίκηση αποδοτικότερη και πιο αποτελεσματική στη διεύρυνση της συμμετοχικότητας στις εκλογικές διαδικασίες, κρίνεται ως επιτακτική ανάγκη η δημιουργία μίας εφαρμογής (app) για την εγγραφή στους εκλογικούς και ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ψηφοφόρων εξωτερικού.

    H δημιουργία μιας απλοποιημένης εφαρμογής για έκδοση εκλογικού βιβλιαρίου, θα αποτελέσει κίνητρο για τους νέους ψηφοφόρους να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους. Η άνεση των νέων με τη τεχνολογία, η αποφυγή της ταλαιπωρίας και ο περιορισμός της γραφειοκρατίας αποτελούν σημαντικοί παράγοντες για ένα νέο να επιλέξει τη συγκεκριμένη εφαρμογή έκδοσης του εκλογικού του βιβλιαρίου. Το ίδιο ισχύει και για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ψηφοφόρων εξωτερικού.

    Ο εκσυγχρονισμός του κράτους και η επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού περνά μέσα από καινοτόμες και σύγχρονες ιδέες προς όφελος του πολίτη. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία μίας λειτουργικής και φιλικής εφαρμογής, μεταξύ πολλών και πολύπλευρων άλλων θετικών επιδράσεων χαράζει τον δρόμο της εξυγίανσης, διευκολύνοντας παράλληλα και ενθαρρύνοντας, την συμμετοχικότητα των πολιτών και ειδικότερα των νέων στις εκλογικές διαδικασίες.

    Σαφέστατα, το μεγάλο ποσοστό αποχής των νέων από τις εκλογικές διαδικασίες δεν περιορίζεται με μια εφαρμογή. Όμως η απόκτηση εκλογικής συνείδησης, αλλά και πολιτικής συμμετοχής, καλλιεργείται από τα μέσα που έχει ο νέος στη διάθεση του, τα οποία συμβαδίζουν με τις απαιτήσεις του. Η τεχνολογία, κατά κανόνα, συμβαδίζει με τις απαιτήσεις του νέου και μπορεί να αποτελέσει το μέσο ενίσχυσης της συμμετοχικότητας, καθώς οι νέοι είναι πλήρως εξοικειωμένοι και καταρτισμένοι μαζί της.

    Η παροχή υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας στους νέους και η υπερπήδηση εμποδίων όπως ο χρόνος και ο τόπος θα οδηγήσει σε μια συνεχή εξέλιξη του συστήματος, οικοδομώντας σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ νέων και κράτους, καθώς οι νέοι δεν εμπιστεύονται το σύστημα στη συμβατική του μορφή.

    Μέσα λοιπόν από μια απλή εφαρμογή (app), ο αιτών θα πρέπει αρχικά να εγγραφεί ως χρήστης στην εφαρμογή. Στην αρχική σελίδα της εφαρμογής θα υπάρχουν δύο επιλογές, «νέος ψηφοφόρος» και «εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους ψηφοφόρων εξωτερικού».

    Η επιλογή «νέος ψηφοφόρος», θα παραπέμπει τον μελλοντικό εκλογέα στο πεδίο έκδοσης εκλογικού βιβλιαρίου, ο οποίος θα συμπληρώνει την ταυτότητα του και άλλα βασικά στοιχεία, τα οποία θα πρέπει να ταυτίζονται αυτόματα με τον ίδιο, ούτως ώστε να έχει δικαίωμα να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της έκδοσης του εκλογικού βιβλιαρίου.

    Επιλέγοντας την «εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους», ο εκλογέας θα ακολουθεί παρόμοια διαδικασία με την πιο πάνω. Στη συνέχεια θα καταχωρεί διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τηλέφωνο επικοινωνίας. Τέλος, θα επιλέγει την χώρα και το εκλογικό κέντρο το οποίο επιθυμεί να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα.

    Σ’ ένα ειδικό τμήμα της εφαρμογής θα αναρτώνται τα απαραίτητα δικαιολογητικά και για τις δύο περιπτώσεις, όπως συνημμένη φωτογραφία της ταυτότητας μπρος και πίσω, αλλά επιπλέον θα πρέπει να υπάρχει χώρος για ηλεκτρονική υπογραφή, στην θέση της ιδιόχειρης.

    Πριν την οριστική υποβολή ο αιτών βεβαιώνει, ότι όλα τα αναγραφόμενα στοιχεία είναι αληθή και τυχών δήλωση ψευδών στοιχείων θα επιφέρει τις ανάλογες ποινές. Mε την ολοκλήρωση της αίτησης από τον εκλογέα, το Υπουργείο Εσωτερικών θα αναλαμβάνει τη διαδικασία ελέγχου και οριστικοποίησης της αίτησης.

    Επιπρόσθετα, θα μπορούσε το εκλογικό βιβλιάριο αλλά και το έγγραφο έγκρισης στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, να μετατρέπονταν σε ψηφιακή μορφή και να αποθηκεύονται στο κινητό τηλέφωνο του εκλογέα και συγκεκριμένα σε εφαρμογή τύπου «wallet».

    Η αλληλένδετη απλοποίηση των διαδικασιών του δημοσίου τομέα, ειδικά κάτω από τις συνθήκες της πανδημίας θα ενισχύσει την ποιότητα των υπηρεσιών προς όφελος των πολιτών και της συμμετοχικότητας αυτών, ειδικότερα της νεολαίας.

  • στυλιανος αρθρο

    Η Αναγκη εκσυγχρονισμου της Δικαιοσυνης στην Κύπρο – του στυλιανου γεωργιου

    Είναι κοινώς παραδεκτό ότι τους τελευταίους μήνες ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω της πανδημίας η οποία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το τρόπο ζωής όλων μας. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να λάβει σκληρά μέτρα προς αποφυγή εξάπλωσης του ιού, τα οποία βιώσαμε στη καθημερινότητα μας. Βαδίζοντας σιγά σιγά τον δρόμο της επιστροφής στη κανονικότητα μας δίνετε η δυνατότητα παρατήρησης και κατανόησης αδυναμιών του συστήματος.

    Κατά κοινή ομολογία η χώρα μας λόγω της πανδημικής κρίσης, αναγκάστηκε να στραφεί εσπευσμένα στη νέα ψηφιακή εποχή. Σε αυτή τη μετάβαση δεν μπορεί να απουσιάζει ο χώρος της δικαιοσύνης, για τον οποίο θα πρέπει να υπάρξει ειδική μέριμνα. Η πανδημία του κορωνοϊού έχει φανερώσει τις ελλείψεις και τις αδυναμίες του συστήματος απονομής δικαιοσύνης στην Κύπρο. Η υφιστάμενη κατάσταση και η αλλαγή στο τρόπο λειτουργίας των Δικαστηρίων ήρθαν να διαμορφώσουν μία νέα πραγματικότητα στο χώρο της δικαιοσύνης, προσδίδοντας νέα δεδομένα, με την ανάγκη για μία ηλεκτρονική δικαιοσύνη να καθίσταται πιο επιτακτική από ποτέ. Περαιτέρω, η κατάσταση έφερε στην επιφάνεια την αναγκαιότητα για τεχνολογική αναβάθμιση του χώρου των Δικαστηρίων.

    Πιο συγκεκριμένα, η Επιτροπή Μεταρρύθμισης των Δικαστηρίων κατά την πραγματοποίηση πρόσφατης σύσκεψης, προχώρησε στην εξέταση θεμάτων που άπτονται της μεταρρύθμισης της Δικαιοσύνης όπως η προώθηση του έργου της προσωρινής ηλεκτρονικής καταχώρισης δικαστικών εγγράφων στα Πρωτοκολλητεία μέχρι την πλήρη εφαρμογή του ολοκληρωμένου συστήματος ηλεκτρονικής δικαιοσύνης.

    Οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να αποτελέσουν το έναυσμα, ώστε να κινηθούμε σε μία νέα κατεύθυνση ψηφιοποίησης της δικαιοσύνης, όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος, ανεξάρτητα του αν είναι δικηγόρος ή απλός πολίτης, να έχει τη δυνατότητα για εύκολη και ταχύτερη πρόσβαση, πληροφόρηση και εξυπηρέτηση, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες. Καθίσταται επιβεβλημένη ανάγκη η απλοποίηση του συστήματος λειτουργίας των Δικαστηρίων καθώς και της απονομής της δικαιοσύνης, με όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα βοηθήσουν στον εκσυγχρονισμό του συστήματος και τη χρήση της τεχνολογίας. Ο τομέας της δικαιοσύνης είναι αναγκαίο να εναρμονιστεί με τις απαιτήσεις που καθορίζονται από τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, έτσι ώστε να παρέχονται όλες οι υπηρεσίες με ασφάλεια και ταχύτητα για τη δίκαιη και σωστή απονομή της δικαιοσύνης.

    «Είναι αδιανόητο εν έτει 2020 κάποιος να κολλάει χαρτόσημα» δήλωσε πρόσφατα ο Υπουργός Δικαιουσύνης. Το γραφειοκρατικό σύστημα και οι απαρχαιωμένες δομές των Δικαστηρίων, τα οποία μεταφράζονται σε επιπλέον κόστος και καθυστέρηση, μπορούν να βελτιωθούν με την ηλεκτρονική καταχώρηση δικογράφων και την αντικατάσταση των χαρτοσήμων με την ηλεκτρονική καταβολή των τελών. Η δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία θα είναι προσιτή στο χρήστη, θα παρέχει τη δυνατότητα υποβολής των απαραίτητων εγγράφων  χωρίς να είναι αναγκαία η φυσική παρουσία στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, επιβάλλεται να παρέχεται η επιλογή για άμεση λήψη και αποστολή ειδοποιήσεων από και προς το Δικαστήριο. Ακόμη και η διεξαγωγή δίκης μέσω τηλεδιάσκεψης, κυρίως στα πρώτα στάδια, όπου δεν θα συμμετέχουν οι κατηγορούμενοι και οι μάρτυρες, είτε στις περιπτώσεις που υπάρχει αδυναμία φυσικής παρουσίας του διαδίκου ή του μάρτυρα, μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, χωρίς η υπόθεση να αναβάλλεται και να προκαλείται αχρείαστη καθυστέρηση, ταλαιπωρία και έξοδα. Επιπρόσθετα η τροποποίηση της διαδικασίας για την υπογραφή των ενόρκων δηλώσεων θα οδηγήσει στη καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών ώστε να μην είναι απαραίτητη η μετάβαση στο Δικαστήριο για την υλοποίηση των διαδικασιών αποφεύγοντας έτσι την χρονοβόρα αναμονή για μια υπογραφή.

    Καταλήγοντας, γίνεται αντιληπτό, ότι είναι αναγκαίο το δικαιικό σύστημα της χώρας μας να εισέλθει σε μία νέα ψηφιακή εποχή όπου με την πολιτική βούληση που υπάρχει εκ μέρους της Κυβέρνησης, αλλά και τη συνεισφορά όλων των φορέων οι οποίοι είναι γνώστες του αντικειμένου, να επιτευχθεί η ταχύτερη εναρμόνιση της χώρας μας με τις πρακτικές προηγμένων χωρών του εξωτερικού στο χώρο της δικαιοσύνης. Είναι απαραίτητο να υπάρξουν οι μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα εκσυγχρονίσουν το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης πρωτίστως προς όφελος των πολιτών, με την απαιτούμενη συμβολή και των τριών εξουσιών της Δημοκρατίας, εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής.

    Τα δεινά της πανδημίας μπορεί να είναι δύσκολο να εξαλειφθούν άμεσα, όμως μέσα από τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό προσφέρεται η δυνατότητα για αποφυγή άσκοπης ταλαιπωρίας και για υλοποίηση ουσιαστικών τομών οι οποίες θα επιλύσουν χρόνιες παθογένειες του συστήματος.

    Υπηρετώντας τη μάχιμη δικηγορία, πιστεύω ότι είναι επιβαλλόμενο να προχωρήσουν άμεσα οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα επιλύσουν χρόνια προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο τομέας της δικαιοσύνης.

    Στυλιανός Γεωργίου

    Δικηγόρος/Νομικός Σύμβουλος

    Επαρχιακός Γραμματέας ΝΕΔΗΣΥ Λεμεσού

  • 96013784_10224144095536503_7554350816530792448_o

    Ο ΒΑΣΙΚΟΣ “ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ” ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΙΕΡΟΥΛΛΗ

    Η πανδημία λίγο πριν την έναρξη της τουριστικής περιόδου, ακινητοποίησε όλες τις αγορές παγκοσμίως, με τον τουρισμό να είναι ίσως, ο μεγαλύτερος πληγέντας. Ο τουρισμός, εν αγαστή σύμπνοια, αποτελεί την ατμομηχανή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) της κυπριακής οικονομίας, εργοδοτώντας ταυτόχρονα χιλιάδες συμπατριώτες μας.

    Στα πλαίσια της κοινής προσπάθειας που καταβάλλεται προς αντιμετώπιση των εγερθέντων προβλημάτων, οφείλουμε με ορθολογισμό να σκεφτούμε την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με πρόσφατες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (UNWTO) η πορεία ανάκαμψης θα πρέπει να στηριχθεί σε τρεις πυλώνες: i) διαχείριση της κρίσης και μετριασμός των επιπτώσεων, ii) παροχή κινήτρων και επιτάχυνση της ανάκαμψης και iii) προετοιμασία για το μέλλον.

    Οι πρώτοι δύο πυλώνες, στηρίζονται κυρίως στην παροχή οικονομικών κινήτρων. Αυτά περιλαμβάνουν, οικονομικά κίνητρα σε επιχειρήσεις για διατήρηση του ανθρωπίνου δυναμικού, την ελάφρυνση της φορολογίας και στην υποστήριξη της ρευστότητας των εταιριών. Επιπρόσθετα στο στάδιο αυτό, ο UNWTO συστήνει την άμεση προσπάθεια ενδυνάμωσης των δεξιοτήτων του ανθρωπίνου δυναμικού και την ενίσχυση του «τουριστικού marketing».

    Η αλήθεια είναι όμως ότι, ο τουρισμός ίσως είναι ο μοναδικός τομέας, ο οποίος δεν μπορεί να σωθεί αποκλειστικά και μόνο από τα κυβερνητικά προγράμματα. Έτσι, στον τρίτο πυλώνα στήριξης του τουρισμού, ο UNWTO, τονίζει την σημασία κατάλληλης προετοιμασίας για το μέλλον. Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί με την ενίσχυση της ελκυστικότητας του τουριστικού προϊόντος. Ίσως τώρα να είναι η πολυπόθητη ώρα να επανεξεταστούν πιο εντατικά οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού στην Κύπρο, οι οποίες έχουν την δυναμική να εξελιχθούν σε πηχυαίες λύσεις.

    Αν ξεφύγουμε από το καθιερωμένο προϊόν, «sea, sun, sand», αναπτύσσοντας εναλλακτικές μορφές τουρισμού θα έχουμε την δυνατότητα να αυξήσουμε τα ποσοστά του εγχώριου τουρισμού προσελκύοντας Κύπριους που μέχρι σήμερα επέλεγαν εξωτερικούς προορισμούς . Ταυτόχρονα θα καταφέρουμε να προσελκύσουμε περισσότερους ξένους επισκέπτες, εκμεταλλευόμενοι την καλή υγειονομική κατάσταση που βρίσκεται η Κύπρος σε σχέση με τις άλλες χώρες. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν, θα ενισχύσουμε το τουριστικό μας προϊόν, προσφέροντας παράλληλα διάρκεια – ενάντια στη μάστιγα της εποχικότητας- και περισσότερες επιλογές στον ντόπιο και ξένο τουρίστα.

    Τα φυσικά χαρίσματα της Κύπρου προσφέρουν έδαφος για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού, όπως ο τουρισμός υγείας και ευεξίας, αθλητικός, πολιτιστικός, γαστρονομικός, συνεδριακός,  αγροτουρισμός, κ.ά..

    Στον τουρισμό της υγείας και ευεξίας η Κύπρος έχει πλεονέκτημα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, καθώς οι καιρικές συνθήκες και οι υπηρεσίες που προσφέρουμε, ενισχύουν τις προσπάθειες αναζωογόνησης του σώματος και του μυαλού. Ο αθλητικός τουρισμός, προσθέτει με την σειρά του αξία στο τουριστικό προϊόν. Η γεωγραφική θέση της Κύπρου, οι σύγχρονες εγκαταστάσεις, οι καιρικές συνθήκες και τα επίπεδα φιλοξενίας, μας καθιστούν ως ένα προορισμό ηρεμίας, συγκέντρωσης, χαλάρωσης και περιοχή κατάλληλη για προετοιμασία ομάδων και αθλητών.

    Όσον αφορά τον πολιτιστικό τουρισμό η Κύπρος έχει να αναδείξει μοναδικά χαρακτηριστικά, αξιοθέατα και ιστορία. Επιπλέον, τα όσα προαναφέρθηκαν σε συνδυασμό με  την ποικιλία των ξενοδοχείων στην Κύπρο, αποτελούν μεταξύ άλλων, ιδανικά χαρακτηριστικά για την προώθηση του συνεδριακού τουρισμού. Παράλληλα, ο αγροτουρισμός, μας θυμίζει ότι η Κύπρος δεν έχει μόνο όμορφες παραλίες. Τα χωριά του νησιού μας, αρκετά στα ορεινά, με την σπάνια ομορφιά τους και την γραφικότητα τους, προσφέρουν εκδρομές αξέχαστης εμπειρίας και μία γκάμα από δραστηριότητες. Σαφέστατα όμως, υπάρχουν και πάρα πολλές άλλες εναλλακτικές μορφές τουρισμού, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν.

    Αναντίλεκτα, ο τουρισμός είναι βασικός «πνεύμονας» της κυπριακής οικονομίας και σε αυτή την «παλίρροια» θα πρέπει να βρεθούν λύσεις για να μετριαστεί το πρόβλημα. Λύσεις όχι μόνο για το σήμερα, αλλά για ένα βιώσιμο τουρισμό και στα επόμενα χρόνια. Μια εξ’ αυτών, αποτελεί η άμεση ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού.

    Του Σταύρου Πιερουλλή
    Αντιπροέδρου ΝΕΔΗΣΥ

  • δελτιο τυπου new abstract feb 2020

    ΣΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΣ ΜΗΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟΥΣΙΑ | TΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

    Αν είναι κάτι που μας δίνουν αυτές οι μέρες είναι άπλετο χρόνο για να αξιολογήσουμε τον εαυτό βαθύτερα. Το τελευταίο καιρό η προσοχή μου δεν ήταν στραμμένη τόσο στις αποφάσεις του κράτους άλλωστε για αυτά είμαι σίγουρος πως έχουν επιστρατευτεί άξιοι επιστήμονες αλλά ήθελα να δω πως η κοινωνία μας θα ανταποκρινόταν στα νέα δεδομένα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως η πανδημία που πλήττει αυτή τη στιγμή τη χώρα μας δεν αφήνει κανένα ανεπηρέαστο αφού όλοι μας καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε μια άλλη διαφορετική πραγματικότητα. Περάσαμε από την καθιερωμένη μας καθημερινότητα στο μένουμε σπίτι και στην ψηφιοποίηση όσων πιο μεγάλου αριθμού υπηρεσιών μπορούμε.

    Σε αυτό το μονοπάτι καλείται να κινηθεί και η παιδεία. Με χαρά παρατηρώ, λοιπόν, πως εμείς, η κοινωνία των πολιτών, ερχόμαστε βήμα-βήμα όλο και πιο κοντά σε εκείνα τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία μιας σύγχρονης κοινωνίας. 420 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως επηρεάστηκαν από την αναστολή της λειτουργίας των σχολείων.
    Η παύση έφερε στην χώρα μας αυτόματα μια τεράστια πρόκληση. Ήταν υπέρτατη ανάγκη να διατηρηθεί ζωντανή η εκπαιδευτική διαδικασία αυτές τις δύσκολες ώρες. Αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας, όταν αυτές οι έκτακτες στιγμές θα ανήκουν στο παρελθόν, είναι η εξοικείωση, η καλλιέργεια και η εμβάθυνση των ψηφιακών δεξιοτήτων σε ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα. Η εισαγωγή της τεχνολογίας στα σχολεία και η χρήση της έγινε, εν μία νυκτί. Από ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα και υπερβολικά δαπανηρό για το κράτος να υλοποιηθεί, μια καίρια απόφαση και πράξη ανάγκης.

    Αργά ή γρήγορα, ας ελπίσουμε να είναι γρήγορα, θα επιστρέψουμε σε κανονικούς ρυθμούς και στην πραγματικότητα όπως τη βιώναμε κατά την προ κορωνοϊού εποχή. Αυτό συνεπάγεται και με την επιστροφή των μαθητών στα σχολεία και στην πατροπαράδοτη παράδοση μαθημάτων. Θα ήταν όμως συνετό να “κλείσουμε” απλά τον “διακόπτη” της διαδικτυακής πλατφόρμας ; Να διατάξουμε τους μαθητές να κλείσουν τις οθόνες και να ξαναγεμίσουν την τσάντα με βιβλία; Ένα θεμιτό ερώτημα είναι, εάν στο απομακρυσμένο σενάριο, που η κρίση συνεχιστεί έως τον Σεπτέμβρη θα πρέπει να “αναγκαστούμε” να παρέχουμε στους μαθητές τα βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή αρά γιατί δεν το πράττουμε ούτως ή αλλιώς; Η νέα γενιά ανταποκρίθηκε πλήρως στην πρόκληση και είναι πλέον η σειρά της πολιτείας να ανταποκριθεί στο δικό της κάλεσμα και να υπάρξουν ραγδαίες αλλαγές που θα οδηγήσουν σε μια παιδεία σύγχρονη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες και στις δυνατότητες των νέων του σήμερα.
    Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για κατάργηση του σχολείου, με την μορφή που το ξέρουμε σήμερα αλλά στην αξιοποίηση των μέσων που έχουμε πλέον στην διάθεση μας, όχι μόνο σε περιόδους ανάγκης αλλά στη κανονικότητα μας όπως για παράδειγμα την ψηφιοποίηση των βιβλίων, την παράδοση εργασιών, την προμήθεια βοηθητικού υλικού προς τους μαθητές και άλλα πολλά Γνωρίζουμε καλά πως δεν πρέπει να χάσουμε το τρένο, αυτό της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης. Είναι γνωστό ότι οι χώρες που θα πορευτούν χωρίς ένα συνεκτικό εθνικό σχέδιο ψηφιακής εκπαίδευσης και ένα σχετικό όραμα για την Παιδεία, αναπόφευκτα θα επιδεινώσουν τις υπάρχουσες ανισότητες παρεμποδίζοντας την κοινωνικοοικονομική κινητικότητα.
    Πέρα από δεξιότητες και εφόδια για την επαγγελματική τους ζωή, το σχολείο οφείλει να στοχεύει στην κοινωνική ενσωμάτωση και τη σφυρηλάτηση Πολιτών. Ο ψηφιακός πολίτης θα πρέπει να ξέρει να «σερφάρει» με ασφάλεια, να αναπτύξει βιωματικά την Ηθική που απαιτείται. Θα πρέπει να έχει τις γνώσεις και την κριτική ικανότητα για να «Διαλέγει» και να «Αξιολογεί». Νομίζω πως θα πρέπει να προσεγγίσουμε την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ως απαραίτητο συστατικό στοιχείο της σύγχρονης εποχής κι όχι ως εργαλείο ειδικών περιστάσεων.
    Τις τελευταίες μέρες ακούμε συχνά πως οι κρίσεις γεννούν ευκαιρίες. Ομολογουμένως στην περίπτωση της παιδείας δημιούργησε ένα δώρο. Χρέος μας είναι να μην επιτρέψουμε αυτό το δώρο να φύγει μαζί με τα όσα αρνητικά η παρούσα κρίση μας έφερε. Στο ραντεβού με την εξέλιξη ας μην πάρομε απουσία.
    * Του Κωνσταντίνου Γεωργίου
    Υπέυθυνου Μαθητικής Κίνησης ΝΕΔΗΣΥ
  • a4f86ab67a3c4403726aef7cede23392

    ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΗΡΕ ΑΠΟΥΣΙΑ – ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ | TOY ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

    Όταν η παγκόσμια κοινότητα μιλά για τα σχολεία του μέλλοντος με το βλέμμα στραμμένο στην πρωτοπορία και στις νέες εκπαιδευτικές εξελίξεις. Όταν τα βιβλία και τα τετράδια αντικαθίστανται από την «ηλεκτρονική τσάντα». Όταν ο μαυροπίνακας της τάξης παραχωρεί τη θέση του στην ψηφιακή οθόνη. Εμείς ακόμη συζητάμε για πρόβληματα υπερπληθυσμού. Προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί απο τα καιρικά φαινόμενα. Η κατάσταση του Γυμνασίου στο Παραλίμνι είναι έκτακτης ανάγκης.

    Πρέπει να δοθούν οι αναγκαίες λύσεις, δογματικά το μόνο σίγουρο είναι ότι στο Παραλίμνι χρειάζεται επιτακτικά η δημιουργία ενός νέου πρόσθετου Γυμνασίου. Θα ήταν φρόνιμο πριν την δημιουργία αυτή, να γίνει γεωγραφικός και στρατηγικός σχεδιασμός. Ας πάρουμε για παράδειγμα μία αγροτική περιοχή, την περιοχή Λεμύθου, όπου θα ανακαλύψουμε την Εμπορική Σχολή Μιτσή, που για πάνω από εκατό χρόνια λειτουργεί σαν μελίσσι πάνω στα βουνά της Λεμύθου, ανοίγοντας δρόμους για την κατάκτηση της γνώσης και της ζωής. Χτίζοντας τους πολίτες του αύριο.

    «Καμία έκπτωση στην εκπαίδευση. Με τα παιδιά χτίζουµε το µέλλον της πόλης, του ∆ήµου µας, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας». Όταν τα σχολεία δεν είναι βιώσιμα πως μπορούμε εμείς να μιλάμε για την εξάλειψη του bullying, για την ειδική εκπαίδευση σε παιδιά που χρειάζονται έναν πιο προσεχτικό χειρισμό. Πρέπει να δημιουργούμε υποδομές που αυτονόητα να είναι βιώσιμες και να ανταπεξέρχονται σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

    Οι πόλεις έχουν μέλλον μόνον όταν τις αγαπήσουν τα παιδιά και οι νέοι. Ο ρόλος των δήμων για πόλεις φιλικές σε παιδιά και νέους είναι καταλυτικός και αποτελεί τεράστια πρόκληση για την Τοπική Αυτοδιοίκηση να διασφαλίσει ότι δεν υπάρχουν σχολεια πολλών ταχυτήτων, αλλά όλα τα παιδια πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Πρέπει να ανοίξουμε την πόρτα για μια νέα αντίληψη για το παιδί και κυρίως για το τι μπορεί να κάνει η Τοπική Αυτοδιοίκηση για το παιδί.

     

    Κωνσταντίνος Γεωργίου
    Υπεύθυνος Μαθητικής Κίνησης

  • ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

    ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ | ΜΑΚΙ

    Η Μαθητική Κίνηση καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο τις ενέργειες και ανακοινώσεις στις οποίες προβαίνει η Παγκύπρια Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών η οποία καλεί τους μαθητές  όπως απέχουν από τα μαθήματα τους για δύο περιόδους την Τρίτη 12/11.

    Χρησιμοποιώντας την ΠΣΕΜ κάποιοι προφανώς προσπαθούν να ικανοποιήσουν τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα, οδηγώντας τους μαθητές σε ενέργειες που πλήττουν τόσο την ίδια την  αξιοπιστία της ΠΣΕΜ όσο και την ίδια την Παιδεία.

    Αποχή για χάριν των μικροπολιτικών τους σκοπιμοτήτων.

    Τα τελευταία χρόνια η παιδεία μας παραπαίει και αυτό γίνεται ξεκάθαρο με τα αποτελέσματα των παγκυπρίων εξετάσεων τα οποία κάθε χρόνο είναι χαμηλότερα. Είναι η ώρα για ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις με στόχο ένα σχολείο το οποίο θα επικεντρώνεται πρώτα στον μαθητή μέσο της συνεχής παρακολούθησης της προόδου του.

    Διερωτόμαστε πραγματικά πως με το να οδηγείς τους μαθητές έξω από τις τάξεις επιλύεις τα προβλήματα της Παιδείας μας. Διερωτόμαστε επίσης, γιατί η ΠΣΕΜ καλεί τους μαθητές σε απόχη αντί μέσω των οργάνων της να πραγματοποιήσει ώριμο και καρποφόρο διάλογο βοηθώντας έτσι την ομαλή και εύρυθμη διεξαγωγή του παρόν νομοσχεδίου.

    Θεωρούμε πως το σύστημα της συνεχής αξιολόγησης που προωθεί το ΥΠΠ κινείτε προς την ορθή κατεύθυνση για τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Οι διαφορετικές μορφές αξιολόγησης που εισάγει το νέο σύστημα θα βοηθήσουν τον μαθητή να αναπτύξει τις δεξιότητες του.

    Καλούμε λοιπόν την ΠΣΕΜ και αυτούς που κρύβονται πίσω από ανακοινώσεις να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προσπαθήσουν έστω και την ύστατή να συνδράμουν ουσιαστικά μέσα από προτάσεις και εισηγήσεις στην βελτίωση της Παιδείας μας.

  • αρθρο ηλιαδης

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ | ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΗΛΙΑΔΗ

    Σε λίγους μήνες η δεύτερη δεκαετία της νέας χιλιετίας θα αποτελέσει την αφετηρία για νέους στόχους και κατακτήσεις. Ιδιαίτερα για την δική μου γενιά,  την γενιά που μεγάλωσε στην τεχνολογική επανάσταση και έζησε την κρίση ήρθε η ώρα να ενταχθεί στην αγορά εργασίας. Το νέο έτος αποτελεί ένα μεγάλο στοίχημα. Είναι η δεκαετία όπου οι περισσότεροι από εμάς -αν όχι όλοι- θα προσπαθήσουμε να βάλουμε γερά θεμέλια για την δική μας μικρή ή μεγάλη επαγγελματική «αυτοκρατορία».Σε συζητήσεις με φίλους, θα ακούσεις για το δύσβατο μονοπάτι της επόμενης μέρας και δεν θα αργήσει η ώρα που η κριτική για την πολιτική θα μονοπωλεί τη συζήτηση. Ως πότε όμως; Μέχρι πότε θα γινόμαστε θεατές στο ίδιο έργο και εκ των υστέρων να κρίνουμε ότι θεωρούμε ότι δεν μας αρέσει;

    Ως νέα γενιά οφείλουμε να δηλώσουμε παρών και να «φωνάξουμε» στην κοινωνία ότι θα πετύχουμε, ότι θα φτιάξουμε ένα ευνοϊκότερο περιβάλλον για εμάς και τα παιδιά μας.

    Για να το πετύχουμε αυτό, προαπαιτούμενο είναι η ύπαρξη πλάνου και οργάνωσης. Ως Νεολαία του Δημοκρατικού Συναγερμού, βασικός μας στόχος είναι να είμαστε οι πρωταγωνιστές σε αυτήν την προσπάθεια. Να γίνουμε το μέσο, η φωνή των νέων συμπολιτών μας. Ακριβώς γι΄ αυτούς τους λόγους, ανακοινώθηκε πρίν μερικές μέρες η μεγάλη Παγκύπρια εκστρατεία με σύνθημα «Επόμενη Μέρα». Είμαστε αποφασισμένοι να ακούσουμε, να μάθουμε και να αναδείξουμε τα προβλήματα και τις προοπτικές που αντιμετωπίζουν οι Κύπριοι νέοι στην επαγγελματική τους καθημερινότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο γνωρίζουμε πολύ καλά πως το εγχείρημα αυτό δεν θα είναι εύκολο.

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμα και εμείς οι ίδιοι ακούσαμε για λύσεις σε προβλήματα που δυστυχώς ξεχάστηκαν μέσα στα χρόνια. Έτσι λοιπόν για να μην γίνουμε όλα εκείνα που δεν θέλουμε, και να πετύχει το νέο μας εγχείρημα θα πρέπει -πρώτα εμείς- να προβούμε σε ένα τολμηρό βήμα: να τιμήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την ιδιότητα μας ως πολιτική νεολαία. Μια ιδιότητα απαγκιστρωμένη από τα στεγανά που ενδεχομένως της έχουν προσκολληθεί όλα αυτά τα χρόνια. Μακριά από τα φίλτρα των επίσημων αντιπροσώπων κάθε επαγγελματικής ή κοινωνικής ομάδας – όχι γιατί η άποψη τους είναι λιγότερο σημαντική- αλλά γιατί έχει ήδη καταγραφεί και απέδειξε ότι δεν αποδίδει στον επιθυμητό βαθμό. Επιθυμούμε την καταγραφή των προβλημάτων και των εισηγήσεων από την βάση τους με στόχο την ανάδειξη τους «προς τα πάνω».

    Έτσι λοιπόν, για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει να βγούμε στους δρόμους, να καλύψουμε όλο το φάσμα της αγοράς και της εργασίας. Να ακούσουμε την γενιά μας. Τα άγχη της, τις δυσκολίες της, τους προβληματισμούς αλλά και τις εισηγήσεις της. Εν έτη 2019, οι προοπτικές στην Κύπρο είναι πιο ευοίωνες από ποτέ. Η νέα γενιά έχει όλα τα εχέγγυα για να πετύχει το στοίχημα της επόμενης μέρας. Ευχή μας αλλά και στόχος μας να γίνουμε το μέσο μέσα από το οποίο οι νέοι θα μπορούν να το ονειρεύονται και να εκπληρώνουν τις φιλοδοξίες τους.

     

     

                                                                                                            Κωνσταντίνος Ηλιάδης
    Διευθυντής Επικοινωνίας & Προβολής ΝΕΔΗΣΥ

  • ΑΡΘΡΟ ΜΑΚΗ βολ 2

    ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ | ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Τα προηγούμενα χρόνια λόγω και της «βίαιης» αλλαγής του τρόπου ζωής πολλών συμπολιτών μας – ελέω κρίσης- έκλεισε οριστικά ένα κεφάλαιο στο βιβλίο «πολιτικά κόμματα», όπως τα είχαμε γνωρίσει. Ο πολιτικός χώρος, που εκφράζει ο Δημοκρατικός Συναγερμός αναζητεί την ταυτότητα του, εισερχόμενος σε μία νέα, αχαρτογράφητη περίοδο. Μια περίοδο στην οποία ο πολιτικός μας οργανισμός υποχρεούται να αναγεννηθεί σε κάτι νέο, οργανωτικά μοντέρνο και ιδεολογικά ελκυστικό.

    Λέχθηκαν και γράφτηκαν πολλά τον τελευταίο καιρό. Πολλοί εστιάζουν στην επόμενη ημέρα, στα πρόσωπα ή την κατεύθυνση που οφείλουμε να ακολουθήσουμε. Έχω την εντύπωση, ότι το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. O Δημοκρατικός Συναγερμός είναι η Παράταξη που καλύπτει όλο το εύρος του συντηρητικού και φιλελεύθερου χώρου. Για δεκαετίες βασίστηκε σε αξίες που δοκιμάστηκαν τα τελευταία χρόνια, όπως ο ρεαλισμός στο Κυπριακό, η πίστη στους θεσμούς, η Ευρωπαϊκή προοπτική , πετυχαίνοντας να συνδυάσει επιμέρους ατομικές ή συλλογικές αντιλήψεις και να εκφράσει μεγάλη μερίδα των πολιτών.

    Σήμερα μπροστά τou, υπάρχει μια ξεκάθαρη πρόκληση. Σε μια εποχή απαγκίστρωσης από ιδεολογίες, να δημιουργήσει τις συνθήκες, προκειμένου να υπάρξει μια ευρεία ιδεολογική συμμαχία στο εσωτερικό της, η οποία θα έχει στόχο τη βελτίωση της ζωής του πολίτη μέσα από πατριωτικές θέσεις, φιλελεύθερες πολιτικές και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να πραγματοποιηθούν με κάθε κόστος.

    Τον τελευταίο καιρό, μου έρχονται στο μυαλό όλο και πιο έντονα συζητήσεις με φίλους σχετικά με την ιδεολογία μας. Οι περισσότερες από αυτές λειτουργούσαν λίγο σαν ψυχοθεραπεία. Αυτό συνέβαινε γιατί το κόμμα μας εμφανιζόταν αρκετά μπερδεμένο στο θέμα της ιδεολογίας του, ακολουθώντας την ρήση ενός άλλου Μαρξ, του Γκάουτσο, ο οποίος έλεγε ότι «αυτές είναι οι ιδέες μου, αλλά, αν δεν σας αρέσουν, έχω κι άλλες».

    Η κεντροδεξιά σήμερα, έχει χάσει την επαφή της με την κοινωνία και έχει ουσιαστικά αποκοπεί από αυτήν. Για να ξαναβρεί την ελκυστικότητα της ως πολιτικό προϊόν θα πρέπει να πολεμήσει το “φαινόμενο φέουδο”, και ας είναι κομμάτι της, και να ακούσει την κοινωνία. Να αφήσει στην ιστορία πρόσωπα και τακτικές του παρελθόντος. Εκεί που ανήκουν. Και να αποκτήσει επιτέλους ταυτότητα.

    Είναι χρέος μας, να συναντήσουμε ξανά την κοινωνία, μέσα από ένα πολιτικό οργανισμό βασισμένο στη λογοδοσία και τη σύνθεση. Έναν οργανισμό με θεμελιώδη νοοτροπία έκφρασης των ανθρώπων της παραγωγής, της δημιουργίας και της λογικής. Με οργάνωση ανάλογη του ιδεολογικού και πολιτικού μας προσανατολισμού και όχι μέσα από ξεπερασμένες δομές, για τη διατήρηση των οποίων έχουμε όλοι ευθύνη τα προηγούμενα χρόνια. Με πολιτικό πρόγραμμα, που θα αποτυπώνει την ιδεολογική μας φυσιογνωμία.

    Η εποχή που βιώνουμε, είναι κομβική. Στη βάση συντελούνται πολλές αλλαγές, που αν αγνοήσουμε, κινδυνεύουμε στο τέλος να έχουμε πολλούς στρατηγούς αλλά ελάχιστους στρατιώτες. Οφείλουμε συνεπώς να ανοιχτούμε και να εμπνεύσουμε, μέσα από ένα νέο, πιο χαλαρό κοστούμι. Ολοκαίνουργιο. Με νέους κανόνες, θεσμούς και ρητορική.

    Αυτή η παράταξη χωρά πολλούς: Χωρά αυτούς που αγωνιούν για τα παιδιά τους, χωρά αυτούς που νιώθουν χρέος απέναντι σε αυτό που παρέλαβαν. Χωρά, επίσης, αυτούς που απορρίπτουν κοινωνικά, θρησκευτικά, σεξουαλικά ή πολιτικά πρότυπα, αλλά αναζητούν τρόπους συνύπαρξης.

    Η παράταξη, όμως, δεν χωρά κάποιους: Δεν χωρά τους μισάνθρωπους, οι οποίοι επιζητούν την εξαφάνιση του άλλου επειδή απλά διαφέρει από το δικό τους πρότυπο. Δεν χωρά τους απολιτικούς που ευαγγελίζονται το απόλυτο τίποτα και ως εκ τούτου, δεν μπορούν να κάνουν και τίποτα. Δεν χωρά όσους πιστεύουν σε μαγικές λύσεις, δεν χωρά τους φοβικούς.

    Οφείλουμε με απλά λόγια να ενώσουμε ξανά όλα τα υγιειές κομμάτια. Να καταστούμε ένας πραγματικά σύγχρονος πολιτικός οργανισμός. Αυθεντικό προϊόν των σημερινών προκλήσεων της κοινωνίας που διαμορφώνονται, ως απότοκο των τεράστιων αλλαγών στην καθημερινότητα για την Κύπρο της επόμενης μέρας.

     

    Αντρέας Ελευθερίου,

    Πρόεδρος ΝΕΔΗΣΥ

  • anwtato1

    ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ |ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Στο απόγειο της πρόσφατης διαδικασίας διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος μεταξύ 2016 – 2017 την δημόσια συζήτηση μονοπωλούσε σχεδόν η αναφορά σε κόστος της λύσης. Κάποιοι από γνήσιο έως και τεχνοκρατικό ενδιαφέρον και άλλοι εμβόλιμα για να προκαλέσουν αμφισβήτηση για την επιδιωκόμενη λύση, πατώντας στα αντανακλαστικά από τη, νωπή ακόμη, εμπειρία της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας.

    Η συζήτηση αναφορικά με “κόστος της λύσης” αφήνει ενίοτε την υπόνοια ότι υπό περιστάσεις υπάρχει ένα ύψος του κόστους που είναι αποδεκτό και κατ’ επέκταση πέρα από αυτό το ύψος “χαλάει η συμφωνία” και δεν προχωρούμε σε λύση. Πέραν από τα ηθικά ζητήματα που εγείρει μια τέτοια συζήτηση (και δεν προτίθεμαι να ηθικολογήσω) υπάρχει και η  επιχειρηματολογία. Σίγουρα η ελπίδα και η αισιοδοξία δεν πληρώνει λογαριασμούς.

    Μια οικονομία που ανακτά 35% του εδάφους και αντλεί έσοδα και από το υπόλοιπο 20% του πληθυσμού δεν θα επωμιστεί απλώς κόστος αλλά θα απολαμβάνει και τα ανάλογα οφέλη, χωρίς να λαμβάνεται καν υπόψη το “μέρισμα ειρήνης”. Άλλωστε οι σημερινές ανισορροπίες που έχουν να κάνουν με την συναλλαγματική ισοτιμία με την Τουρκική λίρα και τις τιμές στα κατεχόμενα, δεν θα υφίστανται σε συνθήκες όπου το Ευρώ είναι το  νόμισμα σε ολόκληρη την επικράτεια και οι φορολογικοί συντελεστές της Δημοκρατίας εφαρμόζονται απ’ άκρη σ’ άκρη του νησιού.

    Από την άλλη όμως το επιχείρημα για κόστος της λύσης μπορεί και πρέπει να αντιστρέφεται. Αν κοστίζει η προτεινόμενη λύση, τότε η διχοτόμηση, δεν κοστίζει; Η μη λύση δεν είναι το αντίθετο της λύσης. Το στάτους κβο αργά αλλά σταθερά και σίγουρα οδηγεί στη διχοτόμηση.

    Ας ξεκινήσουμε από τα απλά, χερσαίο σύνορο σε ένα μικρό νησί θα δημιουργήσει τεράστιο κόστος για την επιτήρηση του. Η διχοτόμηση συνεπάγεται διεθνές σύνορο με την Τουρκία ή ένα κράτος υπό την πλήρη εξάρτηση και έλεγχο της Άγκυρας. Χωρίς διεθνή ειρηνευτική δύναμη που δεν θα δικαιολογούν οι συνθήκες. Κανείς δεν θα μπορεί να εμποδίσει ή να εγείρει ενστάσεις για τον εποικισμό και την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας (ή οποιασδήποτε άλλης χώρας) στην γη μας όταν αυτή θα έχει πλέον εκχωρηθεί δια παντός. Το ίδιο ισχύει και για την πλήρη διαγραφή της ιστορικής παρουσίας των Ελλήνων της Κύπρου στην γη των προγόνων μας. Η αλλοίωση του δημογραφικού και πολιτιστικού χαρακτήρα θα γίνεται πλέον ανεξέλεγκτα.

    H γλώσσα μας δεν θα ακούγεται στα σχολεία μας, ούτε οι εκκλησίες μας θα λειτουργούν. Είναι εύλογη η ερώτηση, μα δεν ισχύει και σήμερα αυτό το καθεστώς; Σήμερα δεν γίνεται με την δική μας εκούσια ή ακούσια αποδοχή. Η στρατιωτική επιβολή του στάτους  κβο από την Τουρκία είναι γεγονός διεθνώς αποδεκτό. Η διχοτόμηση, με τη δική μας υπογραφή, εγγυάται την εσαεί εφαρμογή μιας φθίνουσας σχέσης με την πατρώα γη. Μόνο η λύση του Κυπριακού ζητήματος εντός του υπό διαπραγμάτευση πλαισίου εγγυάται ότι ολόκληρο το νησί μας θα είναι η πατρίδα του κάθε νόμιμου πολίτη της Κύπρου.

    Θεόδουλος Ιωάννου

    Πρόεδρος ΝΕΔΗΣΥ

     

Page 1 of 712345...Last »