Navigation
  • anwtato1

    ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ |ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Στο απόγειο της πρόσφατης διαδικασίας διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος μεταξύ 2016 – 2017 την δημόσια συζήτηση μονοπωλούσε σχεδόν η αναφορά σε κόστος της λύσης. Κάποιοι από γνήσιο έως και τεχνοκρατικό ενδιαφέρον και άλλοι εμβόλιμα για να προκαλέσουν αμφισβήτηση για την επιδιωκόμενη λύση, πατώντας στα αντανακλαστικά από τη, νωπή ακόμη, εμπειρία της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας.

    Η συζήτηση αναφορικά με “κόστος της λύσης” αφήνει ενίοτε την υπόνοια ότι υπό περιστάσεις υπάρχει ένα ύψος του κόστους που είναι αποδεκτό και κατ’ επέκταση πέρα από αυτό το ύψος “χαλάει η συμφωνία” και δεν προχωρούμε σε λύση. Πέραν από τα ηθικά ζητήματα που εγείρει μια τέτοια συζήτηση (και δεν προτίθεμαι να ηθικολογήσω) υπάρχει και η  επιχειρηματολογία. Σίγουρα η ελπίδα και η αισιοδοξία δεν πληρώνει λογαριασμούς.

    Μια οικονομία που ανακτά 35% του εδάφους και αντλεί έσοδα και από το υπόλοιπο 20% του πληθυσμού δεν θα επωμιστεί απλώς κόστος αλλά θα απολαμβάνει και τα ανάλογα οφέλη, χωρίς να λαμβάνεται καν υπόψη το “μέρισμα ειρήνης”. Άλλωστε οι σημερινές ανισορροπίες που έχουν να κάνουν με την συναλλαγματική ισοτιμία με την Τουρκική λίρα και τις τιμές στα κατεχόμενα, δεν θα υφίστανται σε συνθήκες όπου το Ευρώ είναι το  νόμισμα σε ολόκληρη την επικράτεια και οι φορολογικοί συντελεστές της Δημοκρατίας εφαρμόζονται απ’ άκρη σ’ άκρη του νησιού.

    Από την άλλη όμως το επιχείρημα για κόστος της λύσης μπορεί και πρέπει να αντιστρέφεται. Αν κοστίζει η προτεινόμενη λύση, τότε η διχοτόμηση, δεν κοστίζει; Η μη λύση δεν είναι το αντίθετο της λύσης. Το στάτους κβο αργά αλλά σταθερά και σίγουρα οδηγεί στη διχοτόμηση.

    Ας ξεκινήσουμε από τα απλά, χερσαίο σύνορο σε ένα μικρό νησί θα δημιουργήσει τεράστιο κόστος για την επιτήρηση του. Η διχοτόμηση συνεπάγεται διεθνές σύνορο με την Τουρκία ή ένα κράτος υπό την πλήρη εξάρτηση και έλεγχο της Άγκυρας. Χωρίς διεθνή ειρηνευτική δύναμη που δεν θα δικαιολογούν οι συνθήκες. Κανείς δεν θα μπορεί να εμποδίσει ή να εγείρει ενστάσεις για τον εποικισμό και την στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας (ή οποιασδήποτε άλλης χώρας) στην γη μας όταν αυτή θα έχει πλέον εκχωρηθεί δια παντός. Το ίδιο ισχύει και για την πλήρη διαγραφή της ιστορικής παρουσίας των Ελλήνων της Κύπρου στην γη των προγόνων μας. Η αλλοίωση του δημογραφικού και πολιτιστικού χαρακτήρα θα γίνεται πλέον ανεξέλεγκτα.

    H γλώσσα μας δεν θα ακούγεται στα σχολεία μας, ούτε οι εκκλησίες μας θα λειτουργούν. Είναι εύλογη η ερώτηση, μα δεν ισχύει και σήμερα αυτό το καθεστώς; Σήμερα δεν γίνεται με την δική μας εκούσια ή ακούσια αποδοχή. Η στρατιωτική επιβολή του στάτους  κβο από την Τουρκία είναι γεγονός διεθνώς αποδεκτό. Η διχοτόμηση, με τη δική μας υπογραφή, εγγυάται την εσαεί εφαρμογή μιας φθίνουσας σχέσης με την πατρώα γη. Μόνο η λύση του Κυπριακού ζητήματος εντός του υπό διαπραγμάτευση πλαισίου εγγυάται ότι ολόκληρο το νησί μας θα είναι η πατρίδα του κάθε νόμιμου πολίτη της Κύπρου.

    Θεόδουλος Ιωάννου

    Πρόεδρος ΝΕΔΗΣΥ

     

  • 900

    ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΑΡΤΑ ΝΕΩΝ | ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

    Πρόσφατα ακούσαμε δια στόματος του Ευρωβουλευτή και Αναπληρωτή Προέδρου του ΔΗΣΥ, κ. Λευτέρη Χριστοφόρου, την αποδοχή της πρότασης για την ενιαία ευρωπαϊκή κάρτα νέων από τον επίτροπο της ΕΕ κ. Navracsics, υπεύθυνο για θέματα Νεολαίας, Παιδείας και Πολιτισμού.

    Η πρόταση αναμένεται να υλοποιηθεί μέχρι το 2021 γεγονός το οποίο μας ικανοποιεί ιδιαίτερα, όχι μόνο για τα προνόμια που θα παρέχει στους Ευρωπαίους φοιτητές αλλά και γιατί η επίτευξη της πρότασης θα επιφέρει διπλό όφελος. Μάλιστα, η πρόταση μπορεί να υλοποιηθεί και νωρίτερα αφού ασκούνται πιέσεις ούτως ώστε να εφαρμοστεί πριν την ολοκλήρωση της θητείας της υφιστάμενης Επιτροπής το 2019.

    Η ανάγκη της κάρτας έχει προκύψει από το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι φοιτητές επιλέγουν κάποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτός από τη δική τους για να παρακολουθήσουν κάποιο πρόγραμμα σπουδών. Η επιλογή αυτή μπορεί να γίνει για διάφορους λόγους που αποφέρουν οφέλη στους φοιτητές όπως το ότι μαθαίνουν ξένες γλώσσες, διευρύνουν τους ορίζοντες τους και έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν το καταλληλότερο για αυτούς Πανεπιστήμιο ανάλογα με το τι θέλουν να σπουδάσουν. Επίσης, υπάρχουν και αρκετές χιλιάδες φοιτητές στην Ευρώπη, οι οποίοι συμμετέχουν στα προγράμματα Erasmus και Erasmus+  γεγονός που φανερώνει τη τεράστια κινητικότητα των φοιτητών ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι αρκετοί φοιτητές δυσκολεύονται να καλύψουν τις οικονομικές ανάγκες για τις σπουδές τους, μια κάρτα η οποία θα παρέχει διευκολύνσεις κρίνεται ως κάτι περισσότερο από αναγκαία.

    Όσον αφορά τις διευκολύνσεις και τα δικαιώματα που θα παρέχει στους φοιτητές η εν λόγω κάρτα, θα ξεκινούν από τη παροχή δωρεάν πρόσβασης στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, Σημαντικές Εκπτώσεις στις Φοιτητικές Αγορές, τη κάλυψη στην Αγορά Βιβλίων, Χρήση Διαδικτύου, πιθανές επιστροφές Φόρων και πολλά άλλα, που θα διευκολύνουν σημαντικά τους Φοιτητές. Η κάρτα αυτή θα απλοποιήσει τη μαθησιακή κινητικότητα των φοιτητών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ταυτοποιούνται εύκολα σε οποιοδήποτε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη, διευκολύνοντας την ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών για τους φοιτητές σύμφωνα με τους νόμους περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων και επιτρέποντας την απρόσκοπτη μετάβαση από ένα ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε άλλο. Ακόμα, θα γίνει προσπάθεια εξασφάλισης εκπτώσεων σε ναύλα πράγμα που θα ωφελήσει αφάνταστα και τους Κύπριους φοιτητές, αφού το γεγονός ότι είμαστε νησί δε μας επιτρέπει τη διακίνηση εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης με άλλα μέσα εκτός του αεροπλάνου.

    Στην αρχή του άρθρου έγινε αναφορά για το διπλό όφελος που θα αποφέρει η ενιαία ευρωπαϊκή κάρτα, πέραν των προνομιών που θα παρέχει. Αναφέρομαι σε διπλό όφελος για το λόγο ότι με την υλοποίηση αυτής της πρότασης επιτυγχάνονται δύο σημαντικοί άξονες. Ο πρώτος είναι ότι η Ε.Ε. έχει την ευκαιρία να δείξει την ευαισθησία και την ανθρωπιστική της πλευρά σε μια ευάλωτη ομάδα όπως είναι οι νέοι σε μια σημαντική φάση της ζωής τους και από την άλλη πλευρά οι νέοι μπορούν να νιώσουν πιο κοντά τους την Ε.Ε. περιορίζοντας έτσι σε ένα βαθμό το φαινόμενο του ευρωσκεπτικισμού. Με αυτό τον τρόπο θα αντιμετωπιστεί σε ένα ορισμένο σημείο η κριτική αλλά και η αποστασιοποίηση των νέων από την Ε.Ε.

    Ο δεύτερος και πιο σημαντικός παράγοντας που θα αποφέρει όφελος με την εφαρμογή της ενιαίας Ευρωπαϊκής κάρτας είναι ότι  ένα “μικρό” κράτος μέλος της Ε.Ε. όχι μόνο καταθέτει προτάσεις, αλλά γίνονται αποδεκτές και υιοθετούνται από τα σώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δείχνουμε ότι αξιοποιούμε στο έπακρον την μικρή αλλά σημαντική εκπροσώπηση που έχουμε στο Ευρωκοινοβούλιο με τους 6 Ευρωβουλευτές σε σχέση με άλλα κράτη μέλη που κατέχουν υπερδιπλάσιες θέσεις. Η Κύπρος δεν είναι εκεί απλά για να εκπροσωπείται, αλλά δείχνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο από τα κέντρα λήψης αποφάσεων στις Βρυξέλλες.

    Γιώργος Οικονομίδης

    Πρόεδρος Ε.Ε. Φ.Π.Κ. Πρωτοπορία

     

     

  • pigeons-900

    Η 1Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ |ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΙΕΡΟΥΛΛΗ

    Η 1η Οκτωβρίου 1960 καθιερώθηκε ως η ημέρα ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Κύπρου μετά τους αιματηρούς αγώνες ενάντια στους Άγγλους αποικιοκράτες, την περίοδο 1955-1959. Γράφω «καθιερώθηκε», γιατί η ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν σε ισχύ οι συμφωνίες εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι η 16η Αυγούστου του 1960.

    Την ίδια ώρα όμως, έχουμε την υποχρέωση να αγωνιζόμαστε για ένα πραγματικά ελπιδοφόρο μέλλον. Ένα μέλλον που να δικαιώνει τις προσδοκίες των πολιτών της Κύπρου. Ένα μέλλον βασισμένο σε μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση συνύπαρξης. Ένα σύγχρονο κράτος που να διασφαλίζει την οποιαδήποτε ανησυχία των πολιτών του. Ένα σύγχρονο κράτος που να εγγυάται το μέλλον των επόμενων γενεών.

    Ονειρεύομαι μια Κύπρο πραγματικά ανεξάρτητη χωρίς στρατούς κατοχής. Ονειρεύομαι μια Κύπρο χωρίς διαχωριστικές γραμμές, μια Κύπρο χωρίς «δικά τους» και «δικά μου» καφενεία, αλλά ταβέρνες και σοκάκια όλων μας. Γεννήθηκα και αντίκρισα μια πατρίδα μοιρασμένη, όμως η Κύπρος που ονειρεύομαι δεν είναι αυτή.

    Ονειρεύομαι την Κύπρο της ειρήνης. Ονειρεύομαι το ιδανικό μιας ελεύθερης κοινωνίας, όπου όλοι οι άνθρωποι θα ζουν μαζί, αρμονικά. Απεχθάνομαι να μην μπορώ να ζήσω την πατρίδα μου. Απεχθάνομαι να βλέπω την Αμμόχωστο ερημωμένη. Απεχθάνομαι να βλέπω τον κίνδυνο να χάσω την πατρίδα μου. Απεχθάνομαι κάθε δευτερόλεπτο που περνά, με αποτέλεσμα η κατεχόμενη μας πατρίδα να αντικρύζει σοβαρά και επικίνδυνα τον εκτουρκισμό της στον απόλυτο βαθμό.

    Ας δούμε επιτέλους το όραμα για μια Κύπρο ελεύθερη κατάματα. Μια κοινωνία που να αγωνίζεται για το όραμα και όχι για το φάντασμα, να στηριχθούμε επιτέλους στο ρεαλισμό και όχι στα παραμύθια. Να γίνουμε η λύση και όχι το πρόβλημα. Ας γίνουμε εμείς οι ταγοί της ειρήνης.

    Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη σε όλους εμάς, σε όλους εμάς που οραματιζόμαστε μια καλύτερη πατρίδα, σε όλους εμάς που θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά, μακριά από τον φανατισμό και την μισαλλοδοξία.

    Σταύρος Πιερουλλή

    Διευθυντής Επικοινωνίας και Προβολής ΝΕΔΗΣΥ

  • 900

    ΚΥΠΡΙΑΚΟ:ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ | ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Η ημέρα της ανεξαρτησίας δεν είναι στην πατρίδα μας ευκαιρία για πανηγυρισμούς. Άλλωστε σε μια μοιρασμένη πατρίδα δεν χωράει τέτοια φαιδρότητα, αλλά μόνο η ταπεινή αξιολόγηση των όσων σημαίνει η λέξη ανεξαρτησία και τι υπολείπεται αυτό που έχουμε σήμερα από την πραγματική έννοια της λέξης.

    Όλοι στον τόπο μας αντικρίζουν, βαθιά μέσα τους με τον ίδιο τρόπο τα εθνικά ζητήματα. Η αφετηρία είναι κοινή. Θέλουμε μια πατρίδα ελεύθερη, χωρίς τον φόβο της ξένης επιβουλής και με την προσδοκία της επιστροφής στην πατρώα γη. Από αυτή την κοινή αφετηρία μέχρι το χάσμα και το πλήθος των απόψεων, μεσολαβεί η ατομική ή συλλογική εμπειρία, η ιδιοσυγκρασία και οι ελπίδες μας. Αυτό που χρειάζεται να συμβεί μετά από δεκαετίες στασιμότητας αλλά και την ριζοσπαστική αλλαγή από μια λύση βασισμένη σε ηγέτες σε μια λύση που απευθύνεται στους πολίτες είναι να αφυπνίσουμε την κοινή προσδοκία.

    Οι έντονες διεργασίες των τελευταίων ημερών τόσο στο πλαίσιο των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και τις συναντήσεις του ΠτΔ, την συνάντηση που είχαν οι Υπουργοί εξωτερικών της Ελλάδας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τουρκίας αλλά και οι επαφές που είχε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ σε Ουάσιγκτον και Νέα Υόρκη σκοπό είχαν, μεταξύ άλλων, να αναθερμάνουν το ενδιαφέρον για τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό. Άλλωστε έχει σημασία για ολόκληρη την περιοχή αλλά και για την Ευρώπη, η Κύπρος να καταστεί πυλώνας οικονομικής και ενεργειακής σταθερότητας. Αυτές ακριβώς οι συνθήκες, στην περιοχή μας και τον κόσμο, δεν επιτρέπουν εφησυχασμό. Αποτελεί πρώτα και κύρια δικό μας κατεπείγον αίτημα οι διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν εκ νέου και να οδηγηθούν σύντομα σε συνολική επίλυση του εθνικού ζητήματος.

    Προτάσεις και δημόσιες συζητήσεις που απενοχοποιούν  και “απομυθοποιούν” την ιδέα της διχοτόμησης είναι απαράδεκτες. Είναι αδιανόητο η μικρή νησιωτική πατρίδα μας να έχει χερσαίο σύνορο με μια χώρα όπως η Τουρκία.Πρέπει να οραματιστούμε την ημέρα της ανεξαρτησίας το 2030, θέλουμε αυτή η ημέρα να μας βρει στον ίδιο παρονομαστή ή να αποτελεί ευκαιρία για αξιολόγηση μιας ελπιδοφόρας πορείας;

    Η Κύπρος του 2030 δεν είναι ένα σύνθημα κενού περιεχομένου. Αποτελεί ένα όραμα για μια πατρίδα ελεύθερη, επανενωμένη, ειρηνική. Μακριά από την έννοια του νησιού στα λατινικά: insula που θα πει απομονωμένο, θα απλώνει το χέρι και θα ενώνει όλη την γειτονιά μας μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας που θα εμπνέει στην δέουσα εμπιστοσύνη ώστε η κάθε προσδοκία να μπορέσει να ευδοκιμήσει. Χωρίς τον διχασμό και τον ξενόφερτο καταναγκασμό να αποτελεί μόνιμη επωδό για τα όνειρα της νέας γενιάς.

    Μέσα από ένα άξονα στρατηγικής συνεργασίας και γέφυρες αλληλεξάρτησης με τις χώρες της περιοχής μας αλλά και περιφερειακούς παίκτες η Κύπρος μπορεί να αναζητήσει την πραγματική ανεξαρτησία. Μια Κύπρος ελεύθερη, ευρωπαϊκή, δημοκρατική και ευημερούσα θα είναι απαραίτητος εταίρος για τους γείτονες της.

    Θεόδουλος Ιωάννου

    Πρόεδρος ΝΕΔΗΣΥ

     

  • 900

    ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΠΟ “ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ” ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ; | ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Η ποικιλομορφία και η πολυσυλλεκτικότητα αποτελούν βασικούς πυλώνες και απαραίτητα συστατικά για τη δημιουργία μιας υγιούς κοινωνικής βάσης, πάνω στην οποία μπορεί να στηριχτεί με ασφάλεια η μετεξέλιξη και πορεία ενός λαού. Όταν απουσιάζουν τα στοιχεία αυτά, ο εκσυγχρονισμός φαντάζει ουτοπική κατάσταση ενώ θα έπρεπε να αποτελεί κύριο στόχο για ένα κοινωνικό σύνολο, που σέβεται τον εαυτό του και τον περίγυρο του.

    Κάπως έτσι έχει και η κατάσταση με την Κύπρο μας. Σε μια κρίσιμη καμπή της σύγχρονης ιστορίας του κράτους, απουσιάζει η φαντασία, η συμμετοχή, η υπεύθυνη στάση. Μα πάνω από όλα, εκλείπει η διάθεση και η όρεξη για όλα τα παραπάνω και αυτό είναι το πιο αποκαρδιωτικό.

    Παρατηρείται λοιπόν, ένα κράμα πολιτικών δυνάμεων, που χαρακτηρίζεται από μοναδική ανομοιομορφία και έλλειψη σημείων κοινής συνεννόησης.

    Από τη μια η Κυβέρνηση, έτοιμη για μεταρρυθμίσεις με κάθε κόστος, από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι, αντίθετοι και κάθετοι σε όλα. Απότοκο της παραπάνω πολιτικής «διαφοράς», ένα μεγάλο πολιτικό χάσμα, που στερεί στην Κύπρο τη δυνατότητα, να πορευτεί αξιόπιστα και μαζικά σε μια νέα εποχή. Ο διχασμός στο εσωτερικό της χώρας, αποτυπώνεται ανάγλυφα και αμαυρώνει την όποια προσπάθεια, που γίνεται για να αποβάλουμε αυτά που τόσα χρόνια, μας τυραννούσαν και εμπόδιζαν τη χώρα από το να «πάει» μπροστά.

    Εδώ έγκειται και το βασικό ερώτημα που προκύπτει από τον συλλογισμό που ανέπτυξα. Για ποιο λόγο, οι πολιτικές δυνάμεις, δεν μπορούν να βρουν ένα ελάχιστο πεδίο κοινής συνεννόησης; Δεν είναι επειδή δε μπορούν, ούτε επειδή δεν γίνεται. Είναι επειδή δεν θέλουν. Είναι επειδή, έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τις μεγάλες ιδεολογικές τους διαφωνίες, ως δικαιολογία για φθηνή κομματική αντιπαράθεση προκειμένου να γίνουν αρεστοί στα μάτια των παθιασμένων ψηφοφόρων τους.

    Με το να βάζουν το κομματικό ή συντεχνιακό συμφέρον πάνω από το εθνικό, το μοναδικό που καταφέρνουν είναι να υποσκάπτουν το μέλλον της πατρίδας, στο βωμό του πρόσκαιρου πολιτικού κέρδους και της παραμονής σε κάποιο «μετερίζι».

    Και αυτό είναι που οφείλουμε να καταλάβουμε πρώτο από όλα, αν θέλουμε να έχουμε ελπίδες επιβίωσης. Πλέον μπαίνει σε πρώτη μοίρα η Κύπρος και ως εκ τούτου, πρέπει να είμαστε συναγωνιστές και όχι ανταγωνιστές, συμπαίκτες και όχι αντίπαλοι. Η συμβολή του καθενός σε αυτή την προσπάθεια, δεν είναι μονάχα πολιτική επιλογή, είναι κάτι πολύ ανώτερο, εθνικό καθήκον και κοινωνική προσταγή.

    Σίγουρα δεν είναι εύκολο, να προσπεράσει ένα ολόκληρο σύστημα τις ριζικές του διαφωνίες και να συμπαραταχθεί σε ένα ενιαίο αγώνα, με κοινό στόχο. Τα ουσιαστικά όμως, ποτέ δεν ήταν εύκολα.

    Και σε αυτή τη φάση, οφείλουν να συμβάλλουν όλοι ο καθένας με τον τρόπο του. Γιατί πολύ απλά, δε νοείται σύγχρονο και υγιές κράτος, αν δεν εξαλείψουμε  και δεν εκσυγχρονίσουμε πρόνοιες που ισχύουν από τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, το μακρινό 1960. Όλα αυτά όμως υπό το πρίσμα, μιας πραγματικής προσπάθειας για αλλαγή, χωρίς ιδιοτελείς υπεκφυγές και διαθέσεις για επαναδημιουργία τσιφλικιών και κατεστημένου.

    Όταν γίνει αυτή η πολυπόθητη συνένωση, το σκηνικό στην Κύπρο θα μοιάζει με παζλ, γεμάτο χρώματα και ποικιλομορφία. Από αυτά τα παζλ, που δε βαριέσαι να τα φτιάχνεις και δε θέλεις να τελειώσουν ποτέ. Γιατί κάθε κομμάτι, προσφέρει στο σύνολο, κάτι το μοναδικό και απεικονίζει μια ενιαία εικόνα, την Κύπρο μας. Και αν δεν είναι τέλειο δεν πειράζει, στα μάτια μας θα φαντάζει, γιατί δεν θα έχουμε τίποτα πλέον να χωρίζουμε, μόνο να συνδημιουργήσουμε. Και όλη μας η προσπάθεια, θα επικεντρώνεται στο επόμενο κομμάτι, μέχρι να το κάνουμε πραγματικά τέλειο.

  • arthrosite1

    ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ;-ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Η αίθουσα διδασκαλίας παραμένει η ίδια τα τελευταία 150 χρόνια. Θρανία, πίνακας, μαθητές, δάσκαλος. Οι ραγδαίες αλλαγές στην τεχνολογία αφήνουν πίσω το σχολείο. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το σχολείο, που έπρεπε να αποτελεί φορέα συνεχούς ανανέωσης, προκαλεί εντύπωση όταν νοοτροπίες του παρελθόντος το κρατούν αιχμάλωτο της συντήρησης.

    Το σχολείο αρκείται συχνά να διασφαλίσει τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή Continue Reading

  • ΔΗΣΥ2

    ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ | ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Θυμάμαι πολλές συζητήσεις σχετικά με την ιδεολογία μας να γίνονται σε συναντήσεις με φίλους, με συνεργάτες ακόμα και σε συνέδρια της παράταξης. Οι περισσότερες από αυτές ήταν λίγο σαν ψυχοθεραπεία. Αυτό συνέβαινε γιατί το κόμμα μας εμφανιζόταν αρκετά μπερδεμένο στο θέμα της ιδεολογίας του, ακολουθώντας την ρήση ενός άλλου Μαρξ, του Γκράουτσο, ο οποίος έλεγε ότι «αυτές είναι οι ιδέες μου, αλλά, αν δεν σας αρέσουν, έχω κι άλλες».

    Πολλές φορές «πιαστήκαμε» να έχουμε στην ατζέντα μας μια ιδεολογία που δεν είναι ξεκάθαρη, λόγο απολίτικο, παροχολογία, ενοχικά σύνδρομα. Από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ούτε ο φιλελευθερισμός, ο οποίος κατασυκοφαντήθηκε,  χωρίς καμία απάντηση από μέρους  μας, από την αριστερά της ισοπέδωσης και δεύτερον από κύκλους πέραν της δεξιάς του Δημοκρατικού Συναγερμού. Continue Reading

  • ΤΖΙΑΜΑΛΗ 2

    ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ! ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΖΙΑΜΑΛΗ

      Στις 22 Μαρτίου θα διεξαχθούν οι φοιτητικές εκλογές για ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου της φοιτητικής ένωσης του Πανεπιστημίου Κύπρου. Καλούνται, λοιπόν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Κύπρου να επιλέξουν αυτόν που τους αντιπροσωπεύει, αυτόν που εμπιστεύονται να τους εκπροσωπεί σε συγκλητικές και μη συγκλητικές επιτροπές. Continue Reading

  • 14_2

    ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ, ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Πέρασαν κιόλας σχεδόν 5 χρόνια, 5 χρόνια από τις κομβικές Προεδρικές εκλογές του 2013. Ας δούμε όμως Η χώρα βρίσκονταν τότε στο χείλος του γκρεμού, και με την απειλή της εξόδου να επικρέμεται. Η οικονομική κατάρρευση και η κοινωνική τραγωδία ήταν προ των πυλών.

    Έκτοτε,  άλλαξαν πολλά. Η χώρα απέφυγε τη χρεοκοπία, εισήλθε σε τροχιά δημοσιονομικής προσαρμογής και αναπτυξιακής προοπτικής. Continue Reading

  • periorismos1

    ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΘΗΤΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΔΗΣΥ | TOY ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Κάθε οργανισμός που περιέρχεται σε κατάσταση στασιμότητας, χαρακτηρίζεται από επακολουθούμενη αστάθεια, φανερώνοντας την αναγκαιότητα για συνεχή βελτίωση των δομών και διαδικασιών του, σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται γρήγορα. Continue Reading

  • untitled-11

    Ο ΔΗΣΥ

    Επιλέγω να αποτυπώσω την άποψη μου, πριν από την επερχόμενη εκλογική διαδικασία, κυρίως υπό τον κίνδυνο να θεωρηθώ και εγώ μετά Χριστόν προφήτης. Και αυτό όχι γιατί το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών θα διαφοροποιήσει κατά την εκτίμηση μου σε μεγάλο βαθμό τα πράγματα (μολονότι υπάρχουν περιθώρια στα οποία θα γίνουν αλλαγές) αλλά κυρίως γιατί την επόμενη μέρα των εκλογών στον ΔΗΣΥ οι νικητές, ως είθισται, θα έχουν κερδίσει μόνοι τη μάχη τους και οι ηττημένοι θα μέμφονται την ηγεσία. Continue Reading

  • %ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%bf2

    ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΟ | TOY ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Καλέ μου φίλε,

    Έλαβα το γράμμα σου. Κατατρεγμένος από αμφιβολίες αφέθηκες να τρώγεσαι, πάλι, σε ένα δίλημμα κάλπικο. Στεναχώρησες κάποιους και πίκρανες άλλους. Και γιατί; Μήπως όταν λες κάτι, ακούει κανείς; Όσο και να το φωνάξεις θα αλλάξει κάτι; Μήπως αν πήγαινες με τα νερά του συστήματος να σταματούσες να νιώθεις βλέμματα να σε καρφώνουν και ψιθύρους να σε κυριεύουν; Continue Reading

  • pd_19-9

    ΑΣ ΤΟΝ ΠΟΥΜΕ ΒΑΣΙΛΙΑ | TOY ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Για στάσου. Δεν θέλω πολύ. Να σε κοιτάξω για λίγο. Να προσπαθήσω να καταλάβω. Αλήθεια και καλά ξυπνήσαμε. Και καλά δεν ανεχόμαστε το παραμικρό πλέον. Έστω. Μπορεί να χρειάστηκε ένα πραξικόπημα και 2 εισβολές. Το χρηματιστήριο και η οικονομική κρίση. Μα υποτίθεται πως τώρα ξυπνήσαμε. Πως αντικαταστήσαμε την κολυμβήθρα του Σιλωάμ με δρακόντειους νόμους για να προστατευτούμε. Πως θωρακίσαμε τη νομιμότητα, με επιπλέον κριτήριο τη νομιμοποίηση.

    Continue Reading

  • tromokratia_xristodoulos ioannou

    ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ | TOY ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Το τελευταίο κύμα τρομοκρατίας που χτύπησε, πλέον, στην καρδιά των Ευρωπαϊκών Θεσμών πρέπει να αποτελέσει την τελευταία προειδοποίηση για την κοινωνία και τις κυβερνήσεις μας για να αντιδράσουν στην απειλή του Ισλαμικού Κράτους συλλογικά και με αποφασιστικότητα. Continue Reading

  • του θεοδουλου ιωαννου

    ΓΙΝΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ | TOY ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Μια γυναίκα κοιτάζει στοργικά ένα μωρό που κοιμάται στην κούνια. Το μωρό δεν είναι δικό της παιδί ή εγγονάκι. Τα δικά της παιδιά δεν είναι δα και τόσο μεγάλα για να έχουν παιδιά. Αυτό το παιδί είναι του πολέμου. Το έφεραν κύματα και θύελλες. Κραυγές μίσους, πόνου, αγωνίας. Ο ύπνος του δεν δείχνει τίποτα από αυτά! Μακάρι να μην θυμάται τίποτα, να μην σφραγίσει την ζωή του για πάντα ο πόνος. Κοιμάται γαλήνια, ώσπου να έρθει η μάνα του. Αυτή είναι τουλάχιστον ανακουφισμένη! Συνεχίζει να αισθάνεται την αγωνία. Το αύριο αβέβαιο δεν ξέρει ποτέ θα βρεθεί ξανά στους δρόμους με ένα μωρό στην αγκαλιά. Continue Reading

  • γραφει_ο_μαριος_ηλια

    ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ! – ΕΝΤΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ; | ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΗΛΙΑ

    Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε συμπολίτες μας να κατηγορούν την Τρόικα για τα “δείνα” των τελευταίων ετών που ταλανίζουν το τόπο μας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή και ας θυμηθούμε λίγο τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Το 2008 κάπου μακριά από τον παράδεισο μας, μια μεγάλη τράπεζα καταρρέει σαν χάρτινος πύργος, τότε ξεκίνησε ένα αλαλούμ τοποθετήσεων και απόψεων για το τι θα συμβεί με το μικρό νησί μας. Κάποιοι έλεγαν ότι η Κύπρος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, ο παράδεισος μας είναι σε άλλο πλανήτη προστατευμένος από όλους και από όλα. Κάποιοι άλλοι όμως έλεγαν ότι αυτό που ζούμε είναι μια φούσκα έτοιμη να εκραγεί στα χέρια μας.  Continue Reading

  • της_γιωτας_κυπριανου

    ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟΚΤΗΣΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ASAP | ΤΗΣ ΓΙΩΤΑΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

    Πόσες φορές μας έχει τύχει κάποιος γνωστός μας να προσπαθεί να βρει δουλειά αλλά αυτό να καθίσταται αδύνατο; Και τις πλείστες φορές αυτό να συμβαίνει όχι γιατί δεν έχει τα απαραίτητα εφόδια και ικανότητες αλλά γιατί είναι νέος και στερείται εργασιακής εμπειρίας. Κακά τα ψέματα οι εργοδότες δίνουν προτεραιότητα σε άτομα με εμπειρία αφού στις μέρες μας δεν υπάρχουν περιθώρια για πειραματισμούς και θέλουν να είναι σίγουροι για τις επιλογές τους. Έτσι, από τη μια δεν προσλαμβάνεσαι εάν δεν έχεις εργασιακή εμπειρία στο αντικείμενο και από την άλλη το βιογραφικό σου δεν μπορεί να εμπλουτιστεί χωρίς αυτή. Φαύλος κύκλος. Continue Reading

  • ΑΡΘΡΟ_ΓΙΑΝΝΗΣ

    ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΘΩΣ ΤΙΣ ΑΡΠΑΖΟΥΜΕ | TOY ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

    Η πρακτική άσκηση είναι ένα φλέγον και επίκαιρο θέμα, το οποίο συζητείται πλέον καθημερινά στις φοιτητικές κοινότητες των πανεπιστημίων της Κύπρου. Η φοιτητική κοινότητα απαιτεί την ευκαιρία για πρακτική άσκηση, σαν μια ανάγκη που δημιουργήθηκε καθώς η κοινωνία, η οικονομία και το περιβάλλον μας αλλάζουν. Δεν υπάρχει περιθώριο ούτε περιττός χρόνος αναμονής. Ο εκσυγχρονισμός χρειάζεται να γίνει άμεσα. Τα πλεονεκτήματα της ένταξης της πρακτικής άσκησης στα αναλυτικά προγράμματα σπουδών μας υπερνικούν τα μηδαμινά μειονεκτήματα αφού μπορούν μονάχα να ωφελήσουν τη φοιτητική κοινότητα, τους πρωταγωνιστές του μέλλοντος. Continue Reading

  • αρθρο_δημος λαρνακας

    ΛΙΜΑΝΙ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ: ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΑ | TOY ΠΑΝΤΕΛΗ Α.ΠΟΙΗΤΗ

    Το Δημοτικό Συμβούλιο Λάρνακας συνήλθε σε συνεδρία στις 8/02/2016 για να συζητήσει το θέμα της συνέχισης παροχής προσωρινών υποβοηθητικών υπηρεσιών στο λιμάνι της πόλης προς τις εταιρείες υδρογονανθράκων TOTAL και ENI για ακόμα έξι μήνες. Έγινε σαφές πως σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος της εταιρείας, το ενεργειακό project θα καθυστερήσει τουλάχιστον ένα χρόνο και την ευθύνη για την καθυστέρηση θα φέρουν οι τοπικές αρχές. Παρά ταύτα το θέμα τέθηκε σε ψηφοφορία και η έκβαση της ψηφοφορίας ήταν αρνητική. Μετά από αυτή την εξέλιξη η εταιρεία HALLIBURTON ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την Κύπρο αφού το περιβάλλον ήταν επιχειρηματικά αφιλόξενο. Continue Reading

  • άρθρο αντρέα

    O ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΧΘΡΟΣ | TOY ΑΝΤΡΕΑ ΤΑΟΥΞΙΗ

    Η ιστορία μας γεμάτη με κατακτητές. Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, τα μεγαλύτερα δείνα που προκλήθηκαν στον τόπο μας, εκκολάφθηκαν και δημιουργήθηκαν από εμάς τους ίδιους. Άλλοτε δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες και άλλοτε δίνοντας την αφορμή που κάποιοι έψαχναν. Εμφύλιοι, διχόνοια χωρίς να υπάρχει κάτι να χωρίσουμε, γινόμασταν πιόνια έτοιμα να αυτοκαταστραφούν. Με πολιτικές τύπου ” διαίρει και βασίλευε΄΄, καταφέραμε να γίνουμε ευάλωτοι, πέφτοντας στην παγίδα, και κάνοντας αυτό που πολλοί στρατοί δεν κατάφεραν. Continue Reading

  • Αρθρό_πδ_22

    Η ΩΦΕΛΙΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΘΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ | TOY ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Η περίοδος της νεωτερικότητας, η οποία λίγο πολύ άρχεται κατά την αφετηρία του 17ου αιώνα, παρουσιάζει δύο κύρια ρεύματα σκέψης. Τον εμπειρισμό και τον ορθολογισμό. Θα επεκταθώ μόνο κατ επίφαση, αν και ενδεχομένως να αδικώ την ομορφιά της φιλοσοφικής τους διαδρομής, και θα αναφερθώ στην επαγωγική τους κεντρική κατάληξη. Ο πρώτος (ο εμπειρισμός) καθορίζει ως προέλευση της γνώσης τη συσσωρευμένη εμπειρία από τις αισθήσεις μας (εσωτερικές και εξωτερικές), ενώ ο δεύτερος θέλει το επίκεντρο της γνώσης να βρίσκεται στην ορθή λογική σκέψη. Continue Reading

  • ARTHRO_GK

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΧΜΕΤ | TΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

    Την ώρα εκείνη που το λεωφορείο πλησίαζε τα οδοφράγματα άρχισα να ανατριχιάζω ολόκληρος. Ένιωθα περίεργα. Σαν να ερχόμουνα αντιμέτωπος με έναν από τους μεγαλύτερους μου φόβους. Έναν φόβο που ζούσε για χρόνια μέσα μου, από την παιδική μου ηλικία, και που οι γύρω μου τον τροφοδοτούσαν καθημερινά με μίσος, φθόνο, ασταμάτητα. Δεν ήξερα καθόλου πώς να το χειριστώ. Πως θα αντιδρούσα όταν θα ερχόμουν πρόσωπο με πρόσωπο μαζί τους; Δεν μπορούσα να απαντήσω τα τόσα ερωτήματα που τρέλαιναν το μυαλό μου. Continue Reading

  • ΖΩΗ_ΠΑΝΑΓΗ

    ΛΥΣΗ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (;) | TΗΣ ΖΩΗΣ ΠΑΝΑΓΗ

    Χρόνια τώρα αναφερόμαστε στο δίπολο κόκκινου και μπλε. Σπάνια κάνουμε αναφορά για το δίπολο ορθολογιστών και ανορθολογιστών, καθότι αυτοί βρίσκονται σ’ όλους τους κύκλους των χρωμάτων. Βλέπετε δε βολεύει κάποιους ο ορθός λόγος, όχι μόνο εντός πολιτικών στρωμάτων αλλά κυρίως εκτός – στη κοινωνία. Κακώς βέβαια, αλλά πάντοτε η λήθη και το παραμύθι ήταν πιο βολικά. Continue Reading

  • trtworld-gallery-fid-27564

    ΤI ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΑΓΚΥΡΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΜΑΝΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ; | TOY MIXΑΛΗ ΦΟΥΛΙΑ

    Oι Τουρκμένοι ή Τουρκομάνοι είναι τουρκικό φύλο που έλκει τις ρίζες του από την κεντρική Ασία και κατοικεί στις περιοχές της Συρίας, του Ιράκ και του Ιράν από τον 11ο αιώνα. Στη Συρία  αποτελούν μια από τις εθνικές μειονότητες της χώρας και ζουν κυρίως στις περιοχές της Λατάκιας, του Χαλεπίου και της  Ιντλίπ κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων. Στη Συρία η πλειοψηφία των Τουρκομάνων ακολουθεί το σουνιτικό Ισλάμ. Κατά την διάρκεια της απόλυτης κυριαρχίας στη Συρία του κόμματος Μπάαθ, εκφραστή του κοσμικού Αραβικού εθνικισμού, οι Τουρκομάνοι όπως και η μειονότητα των Κούρδων είχαν υποστεί διακρίσεις και στερήσεις των πολιτικών και πολιτιστικών τους δικαιωμάτων σε μια προσπάθεια αραβοποίησής τους. Το 2012 μετά και από παραινέσεις της Τουρκίας οι Τουρκομάνοι εντάχθηκαν και επίσημα πλέον στο πλευρό των αντικαθεστωτικών δυνάμεων σχηματίζοντας ένοπλες ταξιαρχίες με την βοήθεια της ΜΙΤ και Τούρκων στρατιωτικών. Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε ένα ισχυρό πολιτικό όπλο στην προσπάθεια της Τουρκίας να καρπωθεί οφέλη από την κρίση στη γειτονική της χώρα. Continue Reading

  • ΤΟ_ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ_14.12

    Το ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑ | ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

    Το κυπριακό αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Κατά τη διάρκεια των σαράντα ενός  και  πλέον ετών οπού η πατρίδα μας τελεί υπό κατοχή, υπήρξαν πολλές ευκαιρίες για να βρεθεί  μία λύση στο εθνικό μας ζήτημα, με ύστατη το σχέδιο Ανάν  στο οποίο ο κυπριακός λαός ανταποκρίθηκε αρνητικά, απορρίπτοντας έτσι ακόμα μια ευκαιρία επίλυσης. Continue Reading

  • ppekri_9

    Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΥ | ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΠΕΚΡΗ

    Όταν ο Τζόν Στιούαρτ Μιλλ εξέδιδε την «Υποταγή των γυναικών» επεδίωκε ακριβώς να καταδείξει ότι η χειραφέτηση της γυναίκας αποτελεί τροχοπέδη στην εξέλιξη της ανθρωπότητας. Θεωρητικά, η «γυναικεία υποταγή» εξαλείφθηκε και αυτό το άρθρο ασχολείται με παράκαιρα και ανούσια θέματα. Λογικά, η νομική κατοχύρωση της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων έχει επιλύσει όλα τα προβλήματα του γυναικείου πληθυσμού. Πρακτικά, οι γυναίκες είναι πετυχημένες και περαιτέρω προβληματισμοί επί του θέματος συνιστούν αναχρονιστικούς πλατειασμούς γυναικών που εμμένουν στη μη νομοτελειακή εξέλιξη των πραγμάτων. Λες και αποκτήθηκαν ποτέ δικαιώματα χωρίς αγώνες. Continue Reading

  • αρθρο_ποιητη

    ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΟΣΜΟΙ, Ο ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ | ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ Α. ΠΟΙΗΤΗ

    Είναι στη φύση του ανθρώπου να διακατέχεται από τη μανία να μάθει τι είναι και τι μπορεί να κάνει. Για να πετύχει τους σκοπούς του, διαχώρησε τον κόσμο γύρω του και μέσα από την αντίθεση ‘’αυτού που δεν είναι’’, συγκρίνει και να κατανοεί ‘’αυτό που είναι’’. Continue Reading

  • 21-image

    ΘΕΛΕΙΣ Ή ΔΕ ΘΕΛΕΙΣ; | TΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΗ

    Ο ρατσισμός υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια της ανθρώπινης κοινωνίας.  Η βίαιη συμπεριφορά είτε φραστική, είτε σωματική, ενάντια σε κάποιον συνάνθρωπό μας απλά και μόνο επειδή διαφέρει από τα στερεότυπα της κοινωνίας μας, δεν μπορεί να είναι αποδεκτή στην πολυπολιτισμική κοινωνία του 21ου αιώνα. Continue Reading

  • syria_foylias

    ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η ΣΥΡΙΑΚΗ ΑΡΑΒΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; | TOY ΜΙΧΑΛΗ ΦΟΥΛΙΑ

    Η μακροχρόνια εμπόλεμη κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και χρόνια στη γειτονική μας Συρία έχει προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου πολιτική, πολιτιστική, αλλά πρωτίστως ανθρωπιστική κρίση, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη διάσπαση της χώρας με βάση εθνοφυλετικά και κυρίως θρησκευτικά κριτήρια. Μετά τις πολύνεκρες επιθέσεις σε Λίβανο και Γαλλία αλλά και την αυξημένη ροή προσφύγων όλη η διεθνής κοινότητα αντιλαμβάνεται ότι η επίλυση του Συριακού κρίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Continue Reading

  • του_αντρεα_ελευθεριου

    ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ Η΄ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ; | ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

    Aναμφίβολά, η μεγαλύτερη αυταπάτη που επικρατεί στη δοκιμαζόμενη κοινωνία μας είναι ότι, η κύρια κρίση που βιώνουμε είναι οικονομικής φύσεως. Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Εάν το ζήτημα ήταν μόνο το οικονομικό, η κρίση, μετά απο τόσα χρόνια θα ήταν μια κακή ανάμνηση. Η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα άλλων, βαθύτερων κρίσεων που μαστίζουν τη κοινωνία μας και είναι πολύ πιο σοβαρές απο αυτήν. Continue Reading

  • ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

    ΠΕΡΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΞΑΡΣΕΩΝ | TOY KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

    Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ακούμε από πολλούς να μιλάνε για τα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου. Οι αγώνες των φοιτητών του Πολυτεχνείου είναι και θα παραμείνουν άσβεστες στην μνήμη μας, τόσο για την πατριωτική τους στάση αλλά και για την ανιδιοτέλεια που επέδειξαν ενάντια στην δικτατορική Χούντα. Είναι για αυτούς τους λόγους που ορισμένοι δεν πρέπει αλλά και δεν δικαίουνται να σπιλώνουν την μνήμη αυτών των ηρώων προβαίνοντας σε αλλοίωση των γεγονότων. Continue Reading

  • ti_theleis_k_esi_re_giagia

    ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΡΕ ΓΙΑΓΙΑ | ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Γιατί νομίζω πως θα ήμασταν όλοι πιο ευτυχείς εαν δεν υπήρχε η αβεβαιότητα των εξελίξεων στο Κυπριακό; Γιατί, όσο περνάει ο καιρός, όλο και περισσότερο με κατακλύζει η ιδέα, οτι χωρίς όλα αυτά, η ζωή μας θα κυλούσε καλύτερα; Continue Reading

  • ΖΩΗ_ΠΑΝΑΓΗ

    ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΣΠΟΝΔΥΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΠΑΛΙΟ vs ΝΕΟ | ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΠΑΝΑΓΗ

    Από παιδιόθεν οι ‘παλαιοί’ μας επιδεικνύουν πως να συμπεριφερόμαστε στον άλλο κατά βάση και κανόνα των πεπραγμένων τους. Πάντοτε μας λένε τα κακά του άλλου, ποτέ όμως τα δικά μας καλά. Μιλάνε σαν αυθεντίες, καθότι λένε ότι “έκαναν πολλά”  (αλήθεια υπάρχει η τελειότητα και η οριοθέτηση της αμφιβολίας;). Μη έχοντας λοιπόν το δικαίωμα της αμφισβήτησης (γιατί ως γνωστόν το ‘πίστευε και μη ερεύνα’ έγινε χιτ και παίζετε παντού απ’ όλους τους δημαγωγούς),συσσωρεύουμε όλη την αρνητικότητα, εχθρότητα και θολώνουμε τα ήδη θολωμένα νερά. Στην ουσία μας ωθούν να εξοβελίσουμε τα βασικότερα θεμέλια της Ελευθερίας – την ελεύθερη βούληση και συνείδηση, εξ ου κι έχουμε σήμερα μια άβολη και άβουλη κοινωνία. Continue Reading

  • pagkypries_exetaseis660

    ΠΑΓΚΥΠΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ: ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ; ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ; | TOY ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ

    Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των Παγκύπριων εξετάσεων, δημιούργησε και φέτος σκιές σχετικά με το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα κυπριακά δημόσια σχολεία. Αν και η συζήτηση επικεντρώνεται γύρο από τα αποτελέσματα των Νέων Ελληνικών, στα οποία οι μαθητές σημείωσαν κατά μέσο όρο την κάκιστη επίδοση του 7.9, εντούτοις και σε άλλα μαθήματα τα αποτελέσματα είναι τουλάχιστον απογοητευτικά (Βιολογία 8.1, Ιστορία 9.7, Φυσική 10.8, Μαθηματικά Κατεύθυνσης 10.3). Continue Reading

  • KOTSIOS_ARTHRO

    ΜΕ ΛΕΝΕ ΑΣΛΑΝ, ΑΛΛΑ ΛΕΓΕ ΜΕ ΠΕΤΡΟ ΑΜΑ ΘΕΣ | ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

    Μετά από ατελείωτο ποδαρόδρομο κάθησα στη στάση των λεωφορείων, κοντά στη Λήδρας, και περίμενα το μοναδικό λεωφορείο που υπήρχε για το χωριό μου.  Καθώς περίμενα και είχα μπόλικο χρόνο, άκουγα ραδιόφωνο από το κινητό μου. Έπεσα ξαφνικά σε σταθμό, στον οποίο συζητούσαν για το κυπριακό και τις προσπάθειες επίλυσης του. «Με το κυπριακό ασχολούνται ακόμη, σιγομουρμούρισα». Continue Reading

  • poihths

    ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΟΦΩΤΟΙ – ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ |Του ΠΑΝΤΕΛΗ Α. ΠΟΙΗΤΗ

    Η ακλόνιτη αλήθεια είναι ότι το κυπριακό αποτελεί ζήτημα το οποίο έχουμε κληρονομήσει από την παλιά γενιά , από τη δεξαμενή σκέψης του παλιού κεφαλιού. Διευκρινίζω πως τα ᾽᾽παλιά κεφάλια᾽᾽ διαχωρίζονται στους ηλικιακά παλαιότερους που μεγάλωσαν σε περιστάσεις που τους ανάγκασαν να ενστερνιστούν ιδέες χάριν βιωμάτων και ηλικιακά νέους ανθρώπους οι οποίοι δεν έζησαν τίποτε από όλα αυτά και προτιμούν τον εύκολο δρόμο χάριν του βολέματος και επειδή τους τα ᾽χουνε πει άλλοι. Αφοριστικά , θα έλεγε κανείς πως αν η νέα γενιά , μέσα από την ᾽᾽διαδοχή των επιγιγνωμένων᾽᾽ , χρησιμοποιήσει τη σχολή σκέψης της ανάστροφης πρακτικής και κάνει ακριβώς τα αντίθετα από ότι έχει κάνει η παλιά , τότε ίσως να εξέλθουμε με επιτυχία από τα κληροδοτηθέντα τέλματα που ζούμε σήμερα στο κυπριακό και όχι μόνο. Continue Reading

  • arthro_hlia_kakki

    ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ | ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΚΚΗ

    “Δεν μπορώ να πω με σιγουρά ότι τα πραγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρος όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν.”

    Georg Christoph

     Είναι γενικά παραδεχτό και αποδεχτό ότι αποτύχαμε να διαβάσουμε τα μηνύματα των καιρών και να καταφέρουμε να αλλάξουμε και να εκσυγχρονίστουμε. Διάφοροι τομείς της κοινωνίας μας πάσχουν και χρειάζονται άμεση προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Ένας τέτοιος τομέας είναι και αυτός της Παιδείας, με το πρόβλημα του συστήματος διορισμού των εκπαιδευτικών στα σχολεία που ταλανίζει εδώ και χρόνια την κοινωνία μας. Continue Reading

  • arthro_kipriako_petros_demetriou

    ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ; | ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    «Συμβιβάστηκες και άλλαξες», ήταν η πρόταση που αντικατέστησε την εθιμοτυπία της χειραψίας, μεταξύ δύο παλιών γνώριμων, που ανταμώνουν μετά από χρόνια. Με τον Γιάννη, από τα φοιτητικά μας χρόνια σπαταλούσαμε ατέλειωτες ώρες σε ατέρμονες πολλές φορές συζητήσεις, για τους κοινούς μας προβληματισμούς, τα όνειρα και τις προσδοκίες μας. Continue Reading

  • arthro_pappou

    ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΑΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ | ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

    <<Η Ραζέκατι έμενε πίσω από αυτό τον τοίχο… που τότε δεν υπήρχε… είχαμε κοινή αυλή… μαγειρεύαμε μαζί…>>  συνήθιζε να μου διηγείται η γιαγιά μου πριν πολλά χρόνια. Ο νους μου δεν μπορούσε να το χωρέσει… κάτι οι εικόνες από τα ντοκιμαντέρ των καλοκαιριών για τον Αττίλα, κάτι τα τετράδια του Δημοτικού με το ‘’Δεν ξεχνώ’’ , κάτι τα συνθήματα των αντικατοχικών διαμαρτυριών… Αδύνατο να έμενε Τούρκος δίπλα από το σπίτι μου… Και όμως έτσι ήταν… Continue Reading

  • αρθρο_μαριος-ηλια

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ: ΔΡΑΣΗ Η’ ΑΔΡΑΝΕΙΑ | ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΗΛΙΑ

    Η διαχείριση του χαρτοφυλακίου της Παιδείας έχει καταστεί ο κύριος στόχος των εκάστοτε και νυν  αρμόδιων φορέων και κυβερνήσεων, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Εδώ και δέκα μήνες έχει ξεκινήσει νέος κύκλος συζητήσεων, δίνοντας μικρά στίγματα βελτίωσης αλλά όχι τα αναμενόμενα. Το έργο είναι μεγαλεπήβολο, απαιτεί δράση και αποφασιστικότητα. Οι μεταρρυθμίσεις που θα προωθηθούν επιβάλλεται να είναι βασισμένες σε εμπεριστατωμένες μελέτες και εκπαιδευτικά μοντέλα χωρών που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά, απεγκλωβισμένες από συμφέροντα και σκοπιμότητες. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η διστακτικότητα για ταχεία εξέλιξη του θέματος, οφείλεται  σε μεγάλο βαθμό στο φόβο που διακατέχει συντεχνιακούς,  εκπαιδευτικό προσωπικό, συνδέσμους γονέων αλλά φυσικά και τους  εμπλεκόμενους φορείς. Ο χώρος της παιδείας, η πολιτική και οι μεταρρυθμίσεις έχουν πάντοτε από πάνω τη σκιά του πολιτικού κόστους. Η αλλαγή ποτέ δεν θα είναι εύκολη για τίποτα και για κανένα. Continue Reading

  • Keryneia02-10MARCH2014

    Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ | ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΠΕΚΡΗ

    Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιείς ότι η εικόνα της όμορφης Κερύνειας στο εξώφυλλο του γνωστού σχολικού τετραδίου με τη λεζάντα «Δεν ξεχνώ κι αγωνίζομαι» αποτελεί ανάμνηση, αλλά και μέρος της παιδείας που γαλούχησε γενεές ολόκληρες με το ιδανικό της επιστροφής. Η κοινωνία προοδεύει, τα μαθήματα εκσυγχρονίζονται, το «Δεν ξεχνώ κι αγωνίζομαι» είναι πλέον ντεμοντέ. Και τότε επίσης συνειδητοποιείς ότι το κυπριακό παρέμεινε ουσιαστικά στάσιμο. Ότι οι κατά καιρούς προσπάθειες επίλυσής του απέβησαν άγαρμπες και ότι εκείνα τα παιδιά που κάποτε έγραφαν για τα κατεχόμενα χωριά τους στο τετράδιο, για να θυμούνται την καταγωγή τους, έχουν χάσει την ελπίδα της επιστροφής. Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα είναι που δημιουργεί και την ανάγκη της άμεσης δράσης, με συναρτώμενες παραμέτρους τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις. Continue Reading

  • λετυμπιώτης

    ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ; | ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΛΕΤΥΜΠΙΩΤΗ

    Πριν από λίγες μέρες ζητήθηκε από τους τελειόφοιτους μαθητές των Λυκείων μας να καταθέσουν τις απόψεις τους για το “τέλος των ψευδαισθήσεων”, την ιστορική στιγμή που “βιώνει η ανεπίδεκτη μαθήσεως πατρίδα μας” σήμερα.  Οι αντιδράσεις έντονες, ίσως όχι αδίκως.  Ζητήσαμε από μαθητές να αναπτύξουν επιχειρηματολογία σε ένα ζήτημα που δεν είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι η ίδια η κοινωνία μπορεί να απαντήσει.  Το παρόν άρθρο μου λοιπόν αποτελεί το δικό μου δοκίμιο σε τούτο το θέμα.

    Η πατρίδα μας παραμένει μια ιδιαιτερότητα, δυστυχώς ορθό.  Έζησε πολλά, λίγα όμως διδάχτηκε.  Και αυτό λυπηρή παραδοχή.  Ποιές όμως είναι οι ψευδαισθήσεις και πώς έχουν επιδράσει στην καθημερινότητά μας;  Έχει πράγματι φτάσει το τέλος τους;  Εδώ σηκώνει συζήτηση. Continue Reading

  • antreas_stavrinides

    ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΟ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ | ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗ

    Έχοντας διανύσει τέσσερις δεκαετίες από την ημέρα όπου η Τουρκία επέβαλε τη δική της λύση στο Κυπριακό Ζήτημα, καλούμαστε σήμερα να επιχειρηματολογήσουμε υπέρ ή κατά μιας συνολικότερης διευθέτησης για ακόμη μια φορά.

    Πάντοτε υπήρχαν δύο σχολές σκέψης στο Κυπριακό. Αυτής του ανένδοτου αγώνα με στόχο την απελευθέρωση της πατρίδας μας επαναφέροντας την κατάσταση στην πριν 1974 εποχή, και αυτής του ρεαλισμού, όπου αντιλαμβανόμενοι οι εκφραστές της το ουτοπικό της πρώτης, προτάσσουν τον συμβιβασμό και τη λύση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Continue Reading

  • EUROPE_DAY

    Η Δικη μας Ευρωπη, ειναι Ευρωπη ολων!

    Η αρχή έγινε όταν στην ιστορική «Διακήρυξη του Σουμάν» το 1950, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας  και ένας εκ των πατέρων της Ένωσης, Ρόμπερτ Σούμαν, σε ομιλία του στο Παρίσι, κωδικοποιούσε τα αιτήματα των λαών της Ευρώπης, αναπτύσσοντας την ιδέα για την δημιουργία μίας νέας μορφής πολιτικής συνεργασίας στην Ευρώπη. Η ανάγκη δημιουργίας ενός γεωπολιτικού πλαισίου ειρήνης, συνεργασίας και αλληλοκατανόησης. Όταν δηλαδή έμπαιναν τα θεμέλια της Ιδέας για μια ενωμένη Ευρώπη. Αρχικά με ένα Ευρωπαϊκό Οργανισμό που θα είχε υπό την ευθύνη του, την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα (1951). Μέσα λοιπόν από τις στάχτες και τα ερείπια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η ιδέα κατάφερε να ανθίσει και να ικανοποιήσει σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες των λαών της Ευρώπης, από τη μακρά περίοδο ειρηνικής συμβίωσης, συνεργασίας και συναντίληψης σε πολλά και πολύ σημαντικά ζητήματα. Continue Reading

  • 1920x1080 copy

    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ PITCH BATTLE | TΗΣ ΣΤΑΛΩΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Ένα ταξίδι δέκα χιλιάδων μιλίων ξεκινάει με ένα βήμα. Το πρώτο. Αυτό το πρώτο βήμα για ένα νέο φιλόδοξο ξεκίνημα στην ζωή τους επέλεξαν να κάνουν νέοι και νέες από όλη την Κύπρο με την συμμετοχή τους στα εργαστήρια του StartUp Academy.

    Ta εργαστήρια

    Τα ολοήμερα εργαστήρια του StartUp Academy πραγματοποιήθηκαν με μεγάλη επιτυχία σε Παραλίμνι, Λάρνακα, Λευκωσία, Πάφο και Λεμεσό. Εκατό πενήντα και πλέον συμμετέχοντες, νέοι με πίστη στις δυνατότητες τους, είχαν την ευκαιρία να ακούσουν, να μάθουν και να εμπνευστούν για το πώς μπορούν να δημιουργήσουν την δική τους νεοφυή επιχείρηση. Δώδεκα Κύπριοι Startupers, με εμπειρίες και γνώσεις μετέφεραν στους συμμετέχοντες τις απαραίτητες γνώσεις και πληροφορίες που θα τους βοηθήσουν να μετατρέψουν την επιχειρηματική τους ιδέα σε πράξη. Γνώσεις που αφορούν την επιχειρηματικότητα, την αναγνώριση της ευκαιρίας, το πώς προχωράμε από την ιδέα στην πράξη, πως προωθούμε και παρουσιάζουμε την ιδέα (how to pitch) σε επενδυτές κ.ά.

    Continue Reading

  • arthro 15_5

    ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΥΠΡΟΣ – ΑΡΘΡΟ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Αποτελεί νομοτέλεια, πως μέσα από την αέανη σύγκρουση του παλιού με το νέο, μοιραία κάθε κοινωνία θα βρεθεί αντιμέτωπη σε κορυφαίες στιγμές της ιστορίας της. Εννοιολογικά το νέο ή το παλιό αφορά στις ιδέες και μόνο, ενώ η νομοτέλεια έγκειται στην ανάγκη της συνεχούς εξέλιξης της κοινωνίας, στη βάση του δημοσίου διαλόγου, του επιπέδου και της θέλησης των πολιτών. Continue Reading

  • shutterstock_216886072

    Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΥ ΕΝ ΕΤΗ 2015, ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ

    Μιλώντας για ακτιβισμό, με φίλους ή και με γνωστούς, στα μπαράκια και στα καφέ σχεδόν όλοι έχουν το ίδιο προφίλ ατόμων στο μυαλό τους. Ανίκανους, ανεγκέφαλους επαναστάτες, που προκαλούν ζημιές. Αποβράσματα της κοινωνίας που θέλουν να «πλήξουν» πάντα την όμορφη και ειρηνική εικόνα του κράτους. Μήπως όμως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε λίγο τον τρόπο σκέψης μας και να ανακαλύψουμε πραγματικά τι σημαίνει ο όρος ακτιβισμός; Continue Reading

  • ΑΚΚΙΝΤΖΙ

    Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΩΣ ΔΙΕΞΟΔΟΣ, ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

    Σκέφτηκα να κωδικοποιήσω τις σκέψεις μου για την προοπτική που δίνει η εκλογική αναμέτρηση στα κατεχόμενα για την λύση του Κυπριακού. Όμως η σκέψεις μου, όπως και η πατρίδα μας, είναι διχασμένες σε δύο προσεγγίσεις, τις χωρίζει ένα χάσμα. Από την μία βρίσκεται η παθιασμένη πεποίθηση για λύση και επανένωση, τώρα, χθες αν είναι δυνατόν. Απέναντι από την ανάδειξη της άμεσης αναγκαιότητας για λύση στέκει μια πιο πραγματιστική, ίσως, προσέγγιση. Βγαίνοντας από τα στενά πλαίσια της ακαμψίας του Κυπριακού, ατενίζοντας το πρόβλημα ολιστικά και πίσω πάλι στην κοντόφθαλμη καθημερινότητα του τόπου μας, διερωτάται κανείς: Μπορεί η ελληνοκυπριακή κοινότητα σε αυτή την κρίση που δεν έχει αφήσει τίποτα που να μην έχει αγγίξει να φτάσει σε εκείνη την κοσμογονική ευθυγράμμιση που δεν κατάφερε σε άλλους πολύ διαφορετικούς καιρούς; Πως μπορούν οι ανυπέρβλητες αποστάσεις που χωρίζουν τις δυο κοινότητες να γεφυρωθούν σε ζητήματα κρίσιμα και θεμελιώδη για την δημιουργία ενός κράτους; Continue Reading

  • 2013-03-05-shutterstock_108383702

    Το Bullying, ειναι χαρακτηριστικο των δειλων και των ανασφαλειων τους

    «Ο δειλός απειλεί όταν αισθάνεται ασφαλής»,  το γνωστό γνωμικό του Γκαίτε, είναι πολύ περιγραφικό  για τι ακριβώς συμβαίνει στις περιπτώσεις του  “bullying”.  Ο εκφοβισμός των «αδύναμων» είναι η αναντίλεκτα η τακτική των δειλών.

     Σε ιδιάζουσες κοινωνίες, όπως η κοινωνία της Κύπρου, οι αντικοινωνικές συμπεριφορές γίνονται εύκολα αποδεκτές και παραφράζονται συχνά, ως μέθοδος επιβίωσης και επίδειξης ισχύος. Συνηθίσαμε να κουκκουλώνουμε και να επικροτούμε την επιβολή κάθε δειλού και ανασφαλούς ανθρώπου και συχνά υιοθετούμε, τέτοιου είδους συμπεριφορές, ώστε να νιώσουμε κι εμείς το ίδιο «σημαντικοί».  Το bullying, αποτελεί πλέον κοινωνικό πρόβλημα, τεραστίων διαστάσεων, και εκδηλώνεται οπουδήποτε στην καθημερινή μας ζωή. Πολλοί από εμάς, δυνατόν να επικροτήσαμε, να συμμετείχαμε ή απλά να μείναμε αμέτοχοι κατά την εκδήλωση διαφόρων επιθετικών συμπεριφορών. Ακόμα κι ένα κουτσομπολιό το οποίο συμβαίνει κατ’ επανάληψη, θίγοντας την ύπαρξη οποιουδήποτε προσώπου μέσα στο κοινωνικό σύνολο, μπορεί να αποτελέσει μορφή bullying. Συνεπώς, ακόμα και οι ελάχιστοι ανάμεσα μας που δεν υπήρξαν ποτέ θύτες, έχουν γίνει μάρτυρες ή αμέτοχοι θεατές του προβλήματος.     Continue Reading

  • οριζοντια

    ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ, ΤΗΣ ΣΤΑΛΩΣ ΠΑΠΟΥΗ

    Συχνά λίγο πριν τις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και συχνότερα, ακολούθως της εκλογικής διαδικασίας, γίνεται λόγος για τις αδυναμίες του πολιτειακού συστήματος. Και αυτό συνήθως γίνεται εξαιτίας των μεγάλων ποσοστών αποχής από τις εκλογικές διαδικασίες, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για την περίοδο που στο τραπέζι των συζητήσεων κάνει την εμφάνισή της η οριζόντια ψηφοφορία. Αναφύεται επομένως το ερώτημα: είναι η οριζόντια ψηφοφορία η λύση ή καλύτερα η πανάκια στο πρόβλημα της απαξίωσης των πολιτών προς την πολιτική; Continue Reading

  • arthro petrou

    Ο ΚΑΝΙΒΑΛΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

    Ανίκανοι να προσδιορίσουμε το μέτρο αντίδρασης, τη λογική της τιμωρίας ως πράξη απονομιμοποίησης και παραδειγματισμού και όχι ως μέθοδο κανιβαλλισμού, τη διαφορά του ατόμου που ατίμασε τον θεσμό από την αναγκαιότητα θωράκισης του θεσμού, μα κυρίως τη συλλογική μας ευθύνη σε όλα αυτά που βιώνουμε, μπορούμε σχεδόν νομοτελειακά να καταλήξουμε. Σε μια κοινώνια που εξαρχής είχε χάσει το μέτρο, μα τώρα χάσαμε και τη λογική.

    Αβοήθητοι, πλάνητες και ανέστιοι, έχουμε γύρει νεκροί, άδοξοι, άθλιοι καταραμένοι από τον Ονήσιλλο. Δεν μπορούμε να διακρίνουμε, όχι απλά τι μας φταίει, αλλά ούτε και το τι θέλουμε. Είμαστε λοιπόν αυτοί που είμαστε. Αιμοδιψείς, ουραγοί των εξελίξεων, τιμωροί των πάντων και του κανενός.

    Με αφορμή την διοικήτρια της ΚΤ, ανακαλύψαμε το ασυμβίβαστο. Το αναζητήσαμε ως πανάκεια που θα μας λύσει όλα τα κακώς κείμενα στις αυθαιρεσίες των θεσμών. Απαιτούμε παράλληλα χαμηλούς μισθούς στους αξιωματούχους και περιορισμό θητειών. Το αποτέλεσμα της εξίσωσης ωστόσο, αναμενόμενα θα αναδείξει μετριότητα, πολύ χειρότερη και από τα σημερινά δεδομένα.

    Ζητούμε το πόθεν έσχες όλων. Πολιτειακών αξιωματούχων, των οικογενειών και των πρώτου βαθμού συγγενών τους. Την ίδια στιγμή που αν αυτό (πόθεν έσχες) καταδείξει χρέη, η απαίτηση θα είναι πως τα έκανε. Με ποιές εξασφαλίσεις, αν είχε προνομιακή μεταχείρηση, αν εξυπηρετείτε ή όχι. Αν δείξει καταθέσεις θα αναζητήσουμε με ποιανού τις δωρεές και με ποίο αντάλλαγμα τα έκλεψε, ενώ αν είναι μηδενικές, θα ψάξουμε στην Κουάλα Λουμπούρ για κρυφές καταθέσεις.  Continue Reading

  • loukas_alambritis

    ΠΑΙΔΕΙΑ – ΑΓΟΡΑ – ΕΡΓΑΣΙΑ, ΛΟΥΚΑ ΑΛΑΜΠΡΙΤΗ

    Τι θα σπουδάσω; Πού θα σπουδάσω; Ποιο είναι το καλύτερο πανεπιστήμιο; Σε ποια χώρα; Σε ποια πόλη; Μα κυρίως γιατί να σπουδάσω; Αυτά είναι κάποια από τα βασανιστικά ερωτήματα που απασχολούν σήμερα τους νέους. Και αυτό όχι αδικαιολόγητα. Continue Reading

  • Η ΚΑΡΤΑ ΦΙΛΑΘΛΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΟΥΚ ΑΝΕΥ ΑΝΑΓΚΑΙΑ

    Βία στα γήπεδα. Ένα θέμα για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλά και έχουν γραφτεί ακόμα πιο πολλά, αλλά δυστυχώς βρίσκεται πάντα στην επικαιρότητα.  Ένα θέμα που απασχολεί τους νέους αλλά και κάθε νουνεχή πολίτη. Continue Reading

  • 10931341_10153541983178272_3918971206904070161_n

    Η νεολαια στο προσκήνιο

    Αναντίλεκτα, στις μέρες μας επικρατεί έντονη απαξίωση και μεγάλη απογοήτευση από τους νέους του τόπου. Όλος ο κόσμος παρακολουθείαποσβολωμένος τις εξελίξεις και δη η νέα γενιά. Η νέα γενιά, που αποτελεί το μέλλον αυτού του τόπου. Η νεολαία σήμερα αμφισβητεί και απορρίπτει. Οι νέοι νιώθουν προδομένοι, και όχι άδικα, και θεωρούν το μέλλον τους υποθηκευμένο. Δεν βλέπουν ελπίδα, προοπτική στον τόπο τους. Αγωνιούν αλλά παρακολουθούν απόμακριά θεωρώντας ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Κριτικάρουν αλλά παράλληλααδιαφορούν για τα πάντα. Πιστεύουν ότι τίποτα δεν μπορεί να διορθωθεί, ότι τίποτα δεν μπορεί να  κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν διακρίνουν να βγάζει κάπου όλο αυτό, δεν βλέπουν το φως στο τούνελ. Continue Reading

  • 10941907_10153546785673272_4753334434180332399_n

    Eναρξη Ακαδημιας Πολιτικης Παρεμβασης Νεων

    Είμαι νέος, παρεμβαίνω, συμμετέχω, διαμορφώνω

    Το 1887 ο Νίτσε έγραφε για τον ευρωπαϊκό μηδενισμό: «Αυτό που σας αφηγούμαι, είναι η ιστορία των επόμενων δύο αιώνων. Περιγράφω αυτό που έρχεται, αυτό που δεν μπορεί πια να μη συμβεί: την ανάδυση του μηδενισμού». Απίστευτα ευθύβολη πρόβλεψη. Που τη συνόδευε και η απερίφραστη αιτιολόγησή της: «Ο μηδενισμός, ο πιο ανησυχητικός από τους επισκέπτες, στέκεται στο κατώφλι της πόρτας».  Είναι τούτο το μηδενισμό που οι σύγχρονες κοινωνίες δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν, δεν αποτελεί σημείο των καιρών, αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα, ο μηδενισμός ο κοινωνικός αλλά και ο πολιτικός. Continue Reading

  • 10923211_10153520670518272_5873434018680482295_n

    Η αλλαγη ξεκινα απο εμας

    Διαβάζοντας τις ειδήσεις τα τελευταία 24ωρα, δενμπορεί, παρά να θυμώσεις, να γεμίσεις οργή, να νιώσεις προδομένος καιαπογοητευμένος από την κατάντια της κοινωνίας και δη στον ανώτερο βαθμόεξουσίας, των πολιτικών και των κομμάτων. Δρομολαξιά, ΣΑΠΑ, ΚΟΠ…. Τατελευταία σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας, έχουν ως πρωταγωνιστέςπολιτικούς με εξέχουσα θέση, μια θέση την οποία εμείς ως κοινωνία τους δώσαμεμε την ψήφο μας ή χωρίς την χρήση της ψήφου μας. Με την ανοχή αλλά και πολλέςφορές την συμμετοχή μας στο “πανηγύρι” αυτό. Μέσα σ΄ αυτόν τονκυκεώνα, 2 δρόμοι ανοίγουν μπροστά μας. Ο ένας, ο εύκολος. Ο μοδάτος. Οχιουμοριστικός και κουτσομπόλικος. Ο δρόμος του όλοι άχρηστοι , να μαςπαρατήσουν, εν θέλουμε τα κόμματα, εν ούλλοι κλέφτες, και στον καφενέ τουχωριού να ξεκινάς την ιστορία που άκουσες από τον «παρέα» του κουμπάρου σου,για τον τάδε πολιτικό που έκανε την τάδε λαμογιά και να τελειώνεις την ιστορίαμε ένα μακρόσυρτο γέλιο. Ο δρόμος αυτός είναι κυκλικός και σε στρέφει πάντα στοίδιο σημείο. Καμία αλλαγή, καμία πρόοδος καμία ελπίδα. Continue Reading

  • 1374228_10153294512508272_7787564948815119229_n

    Γιατι ειναι αναγκαιο να παριστασαι στις εξορμησεις μιας πολιτικης παραταξης

    Βιώνουμε ομολογουμένως μια πολύ δύσκολη ιστορική περίοδο.Οικονομική κρίση, ανεργία, κρίση θεσμών και αξιών, αποτελούν συνεπακόλουθα ενόςφαύλου κύκλου, που μαστίζουν με τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικέςεπεκτάσεις τους την κυπριακή κοινωνία του σήμερα. Η οικονομική κρίση προηγήθηκετων σκανδάλων διαφθοράς ή φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού για να ορθώσουμε τοανάστημα μας στο σάπιο πολιτικό μας σύστημα; Εν τέλει σηκώσαμε κεφάλι; Ή μήπωςόχι; Μήπως τελικά βαδίσαμε στη λάθος οδό της ανούσιας διαδήλωσης – διαμαρτυρίαςκαι στην πορεία καταλήξαμε να γινόμαστε ολοένα και πιο μίζεροι παρακολουθώνταςτις εξελίξεις να τρέχουν για εμάς χωρίς εμάς; Continue Reading

  • babel1

    Η Βαβελ, η επανασταση, οι πρωτομαστορες και ολοι εμεις

    Η διαχρονική και συνεχείς συσσώρευση στρεβλώσεων, σε μια κοινωνία, μοιραία καταλήγει σε μια μορφή εξελικτικής επανάστασης. Είναι ο τρόπος αυτοδιόρθωσης των θεσμών, όταν σε αυτούς για δεκαετείες σχεδόν ασελγούμε, προκειμένου να ικανοποιήσουμε την πείνα μας. Προκειμένου ο κάθε ένας από εμάς, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, να μπορέσουν να αυξήσουν τη φήμη τους και να λάβουν ως εκ τούτου περισσότερο από όσα αξίζουν και δικαιούνται, αναλωθήκαμε από το ‘60 και έπειτα στη δημιουργία της δικής μας Βαβέλ. Για χρόνια οι πρωτομάστορες του κατεστημένου, βρίσκονταν υπεράνω του νόμου, μαγείρευαν και σέρβιραν κατά το δοκούν, ενώ οι εργάτες, οι πολίτες δηλαδή, κουβαλούσαν αδιαμαρτύρητα νερό στο μύλο τους, προκειμένου να λάβουν μια θέση στον Πύργο αυτό.

    Continue Reading

  • allazoume

    Μια παραδοχη και ο Κωστας Μοντης

    Ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Η κρίση της εμπιστοσύνης στην πολιτική διεργασία έχει σήμερα κλονιστεί. Η θέληση των πολιτών να συαστρατευτούν με την πολιτική ηγεσία, αποτελεί ζήτημα διόλου εύκολο, αν όχι ακατόρθωτο. Αν γενικεύσουμε μάλιστα το περί δικαίου αίσθημα, θα το μεταφράσουμε λέγοντας πως οι πολιτικοί απέτυχαν. Είναι με αυτό το δεδομένο, που τα τελευταία χρόνια, το δικαιολογημένο αίσθημα των πολιτών, τυχάνει εκμετάλευσης, με τρόπο όμως που δημιουργεί λάθος παραστάσεις και που συνεπώς αδυνατεί να προκρίνει την αλλαγή.

    Continue Reading